ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਵਿਨ ਕੁਮਾਰ—ਦੋਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਥਾਹ ਦਇਆ ਦੇ ਧਨੀ—ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਦੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਚਾ ਕੇ, ਪਾਰ ਲੈ ਗਏ। ਉਹ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਸਾਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਤੇ ਸਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਸ਼ਵਿਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਸ਼ੁਨਪ੍ਰਿਸ਼ਠਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਮਦਦ ਲਈ; ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵੀ ਇਸ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਮਿਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਮਿਹਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਿਹੜੇ ਅਨੇਕ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਓ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਯਜਨ, ਨਾਸਤਯੋ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਲਈ ਆਓ, ਇਹ ਭਜਨ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਇਹ ਸੋਚ, ਇਹ ਭਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਨਵੇਂ ਗੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹਨ; ਸਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਹ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਓ। ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤਿੰਨ ਪਾਈਆਂ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਸੀ, ਧਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਰਥ 'ਤੇ ਆਓ, ਨਾਸਤਯੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾਈ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਲਿਜਾ ਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਤੇ ਜਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਠੰਢੇ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਅਰਦਾਸ, ਹੇ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ; ਸਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਨਾਸਤਯੋ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਨਾਸਤਯੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਸਾਡੀ ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੀ ਪੁਰਖੀ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਾਕ ਹੋ, ਤੇ ਇਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਭਜਨ ਤੇ ਦਿਵਿ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਯੋ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਲਾਲੀਆਂ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੇ ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਗੀਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਭੜਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਸਤਯੋ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ, ਥੱਲੋਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਆਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਅਮਰ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਨਾਸਤਯੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਿੱਠਾ ਮਧੁ ਖਾਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਰਸਤੇ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਵਸੀਸ਼ਠਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਆਓ, ਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀਆਂ ਹਥੀਂ। ਸਾਡੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ। ਨਾਸਤਯੋ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ, ਥੱਲੋਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਹ ਲਾਲੀਆਂ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੱਦ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਰਥ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਇਕਤ੍ਰਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਆਓ, ਸਜੋ-ਸਵਰੋ, ਮਧੁ ਪੀਓ, ਹੇ ਆਸ਼ਵਿਨੋ। ਦੁੱਧ, ਇਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਪਾਨੀ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਆਓ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਿਵਿ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਿਆਨੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਾਸਤਯੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ। ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹਾਨੀਕਾਰਕ, ਵੈਰੀ, ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਹ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਗਾਓ; ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਲਾਲੀ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਵਧਾਏ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਮਰ ਲਾਲੀ ਦੀਆਂ, ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦਿਵਿ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਲਾਲੀ, ਦੂਰੋਂ ਜੋੜੀ ਗਈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੇਖਦੀ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਧੂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਲਾਲੀ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਲਾਲੀ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ, ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਸ਼ੂ ਲਾਲੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਲਾਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ; ਸਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਛੱਡੋ; ਸਦਾ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਮਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉੱਗ ਆਈ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਈ; ਲਾਲੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ ਤੇ ਲਾਲੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਾਤਾਂ, ਸਦਾ ਉਪਾਸਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰਸਦੀਆਂ ਹਨ।