ਅਸ਼ਵਿਨ ਕੁਮਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚਯਵਨ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਹੋਰ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਰ ਕਿਤੇ, ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਸਾਹਾਰਿਆਂ, ਨਿਕੰਮਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜਾਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੀਂਦ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ। ਇੱਕ ਕਵੀ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲੇ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਧੁਰਾ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਚਿਕਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਥ ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਦੈਵੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮਧੁਰ ਖਜਾਨਾ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਵਾਲੀ ਵਧੂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਸ਼ਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚੁਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰਥੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਥ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਸੌਮਾ ਦੇ ਪੀਣ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸੀ ਗਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਭੁਜਯੁ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਥਾਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਬਚਾਇਆ। ਹੁਣ, ਕਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਓ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਹ ਤੇ ਆਓ, ਸਾਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿਓ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਥਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਸ਼ੁਨਪ੍ਰਿਸ਼ਠਾ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਉਪਕਾਰ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਅਸਥਾਨ ਅਕਾਸ਼, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਪਕਾਰ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਬਹੁਤੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਕਾਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਨਾਸਤਿਆ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਸੀਠਾ ਲਈ ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਿੰਤਨ, ਇਹ ਗੀਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਨਵੇਂ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ; ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਟਕੀਆਂ ਤੇ ਅਮਰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਰਥ ਰਾਜਸੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਧੁਰਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਨਾਸਤਿਆ, ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ, ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾਈ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਬੁਢੇਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਤੁਸੀਂ ਅਤਰੀ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਤੇ ਜਹੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਠੰਢ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ। ਇਹ ਅਰਦਾਸ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਇਹ ਭਜਨ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਵੀਨ ਸਤਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ; ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਨਾਸਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਥ ਤੇ ਆਓ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਨਾਸਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਓ, ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ। ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੀ ਪੁਰਖੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਾਕ ਹੋ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਭਜਨ ਤੇ ਦੈਵੀ ਸਵੇਰਾਂ ਨਾਲ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਨਾਲ। ਸਵੇਰਾਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਗੀਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਭੜਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਸਤਿਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਪੁਰਾਤਨ, ਅਮਰ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਧੁਰਤਾ ਖਾਓ, ਨੇੜੇ ਆਓ; ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਾਹੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਰਸਤੇ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਵਸੀਠਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਉਮਰ ਪਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਹੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ। ਸਾਡੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਸਾਂਤਿ ਨਾਲ ਆਓ। ਨਾਸਤਿਆ, ਪਿੱਛੋਂ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅੱਗੋਂ ਆਓ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਆਓ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਵੇਰਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਰਥ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ, ਇਕਜੁੱਟ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਆਓ, ਸਜੋ, ਮਧੁਰਤਾ ਪੀਓ, ਅਸ਼ਵਿਨ। ਦੁੱਧ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪੀਣ, ਹੇ ਮਹਾਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਆਓ। ਤੁਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਆਓ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੈਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਾਸਤਿਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੈਦਿਕ ਕਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।