ਇੱਕ ਸੁਭਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਸੁਰਭਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਐਸੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਹੋ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ। ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਵੱਸੀਏ ਜਿੱਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਦਿਨ ਪੂਰਨਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਨੇਕ ਜਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਨਵ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਉਸਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵਹਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਨ ਦੇਣ, ਅਕਾਸ਼ਿਕ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਭਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਭਗਤ ਨੇ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਕੀਤੀ, ਸੋਮ ਰਸ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਕੋ ਜੜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਕਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਕਰਤਬ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਵਰੁਣ, ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਖੀ, ਭਗਤ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਅੱਜ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਗਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘਰ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਦਇਆਲੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। ਅਦਿਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਝੂਠ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਦੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ, ਅਜੈ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਕਈ ਲੋਕ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰ੍ਹਾ, ਮਹੀਨਾ, ਦਿਨ ਯਜਨਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਟੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤ ਭਜਨ ਰਾਹੀਂ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਥੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪਖਵਾਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਦੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਝੂਠ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ। ਭਗਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਦੀ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਭਾਗ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਗਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਵੇਖੀਏ, ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਅਜੈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਨ ਆਉਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣ, ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਨ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਚ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਮ ਪੀਣ। ਭਗਤ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਦਿਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਜੋ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਜਲਾਈ ਗਈ, ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਾਦਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਉਹ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜੰਮੀ। ਹੁਣ, ਨਿਪੁੰਨ ਪੁਜਾਰੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਯਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤੇ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਰਾਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਸਮੇਂ, ਮਿੱਠੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਘੋੜੇ ਲੈ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਾਨ ਪੀਣ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭਗਤ ਦੀ ਅਟੱਲ ਸੋਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਇਨਾਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਗਤ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਐਸੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਫਲਦਾਰ ਬੀਜ ਹੋਣ; ਉਸਦੀ ਭੇਟ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਤੇ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਭਗਤ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੱਤ। ਉਹ ਬੇਰੋਕ-ਟੋਕ ਮਨ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਇੱਕ ਹੀ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਇੱਕੋ ਜੁੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੱਤ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੇ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਇਆਲੂਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦਇਆਲੂ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਤੇ ਧਨ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਮਿਹਰ ਵੰਡਦੇ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਭਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੁਣਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਸਤੇ ਆਉਣ, ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੇਣ, ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ, ਭਗਤ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਮਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਣ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦਾ ਰਥ ਸੋਚ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਸਾਂਕੜੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੌ-ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਧਨ ਲਿਆਵੇ। ਇਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਜਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੈ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਭੇਟ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੱਚ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।