ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ષਿ ਵਸੀਠ ਨੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਖੁਰਾਕ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲਾ ਦੇਵੇ। ਵਸੀਠ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਦੇਵਭਗਤ ਲੋਕੋ, ਸਮਰਪਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਯਗਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਰਥ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਓ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਸਿੱਧੀ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠਣ। ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ ਸਾਡੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਵਗਣ; ਅੱਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਪਾਸ ਆ ਜਾਓ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਗਨੀ! ਸਾਡੀ ਜਨਤਾ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰਾਏ ਨਾ ਜਾਈਏ। ਦੌਲਤ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੀਏ। ਫਿਰ, ਵਸੀਠ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਉਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅਗਨੀ, ਭਗਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸੁਰਗ-ਧਰਤੀ, ਜਲਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਇਲਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨੀ, ਉਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ; ਚਿੱਟੀ, ਭੂਰੀ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਚਾਰ ਗਾਵਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੁਆਂ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਸਾਨੂੰ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚਲੇ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ; ਅਗਨੀ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਸਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਨੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚੱਲੇ। ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ, ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਵੇ, ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ। ਹੁਣ ਇਹ ਭਜਨ ਰੁਦ੍ਰਾ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਰਚਨਾਤਮਕ, ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਤੇ ਜਨਮ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ—ਹੇ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੀ ਵਿਚ ਦਇਆ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਬਿਜਲੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਦੂਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਰੋਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾ ਪਈਏ; ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜਲ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਆਦਲੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਗਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਸੁ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸੁੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ—ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਹਵਨ ਦਿਓ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫੈਲਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਾਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੇਣ—ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਰਿਭੁਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ, ਹੇ ਦਾਤਿਆਂ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉੱਤਮ ਨੀਤੀਆਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਤੇ ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਘੁੰਮਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਰਿਭੁਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੀਏ; ਵਜਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਵੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਹੁਕਮ ਅੱਜ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਆਰਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਰਿਭੁਕ੍ਸ਼ਾ, ਵਜਾ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਤੋੜ ਕੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣੋ। ਹੇ ਵਸੁਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਜਲ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਇਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ—ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਣੀਆਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਗਦੀਆਂ, ਖੋਦੀਆਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ—ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠਾ ਵਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਣੀਆਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਨਾ ਜਾਤੀ, ਨਾ ਲੋਕ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਦੁਸ਼ਵਾਰੀਆਂ ਤੇ ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਸੱਪ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।" ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਡੀ, ਪੱਥਰ, ਕੰਟਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਤਿੱਖੀ ਚੀਜ਼ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇਸਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਸੱਪ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਫਿਸਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜੜੀਆਂ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰਨ; ਸੱਪ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਰਾਹੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਵਗਦੀਆਂ, ਠਹਿਰੀਆਂ, ਉੱਠਦੀਆਂ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਜਲ ਵਧਾ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਣ; ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣੀਏ। ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਅਦਿਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਵਰੁਣ—ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਅੱਜ ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਣ। ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਭੁ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅਦਿਤੀ, ਹੇ ਵਸੁ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤੂ ਹੋਈਏ; ਹੇ ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਰਖਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਦੁਖ ਨਾ ਪਾਈਏ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਸੁ, ਉਹ ਨਾ ਕਰੀਏ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਠ ਨੇ ਹਰੇਕ ਦੇਵਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਧਰਤੀ-ਅਕਾਸ਼, ਅਗਨੀ, ਰਿਭੁ, ਸਾਵਿਤਰ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦੌਲਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।