ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਜਾਂ ਰਭੁ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਧਕਾਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਗਤ ਰਹਿਣ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਪੂਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਕਦੋਂ ਦੇਣਗੇ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰਾਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੱਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਬੁੱਢੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਵੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਦਿਵ੍ਯ ਰਖਵਾਲਾ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸਵੇਰੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਉੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਚੱਲੀਏ, ਇਸ ਸੋਨੇ-ਮਾਨ ਵਾਲੇ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭੀਏ। ਹੁਣ ਭਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾਵੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਨਾਜ ਲਿਆਵੇ। ਸਾਰੇ ਵਸੂ, ਜੋ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਰ੍ਯਮਾਨ—all ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦਾਨ ਦੇਣ। ਅਹਿਰਬੁਧਨਯਾ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਵਰੂਤ੍ਰੀ ਇੱਕ ਗਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਭਗਾ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗੀ ਗਈ। ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸੱਪ, ਭੇਡੀਆ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਵਣ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਮਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਲਪਟ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਰਥ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਅਮਰ ਹੋਤ੍ਰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ, ਵਾਯੁ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਣ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਹੀ ਦੇਵਤੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਭਾਗ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਲਿਆਵੇ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਅਰ੍ਯਮਾਨ, ਅਦਿਤੀ, ਵਿਣੁ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਉਸਨੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦਾਤਾ ਅਜੋਕਾ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਨਾਲ ਰੱਖਣ। ਸਭ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਵਿਤਰ ਅੱਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਂਝਾ ਹੋਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਰ੍ਯਮਾਨ ਵੀ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਵਾਯੁ ਤੇ ਭਗਾ ਆਪਣੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰ੍ਯਮਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜੇ—all ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਵਿਣੁ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਖਾਵੇ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਸਫਲ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵਣ। ਪੂਸ਼ਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਦਾਤਾ—all ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਮੀਂਹ ਲਿਆਵੇ। ਸਵੇਰੇ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਦੇਣ ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰੱਖਣ। ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਭਗਾ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ—all ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਞਿਆ ਸਮਝੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਦਿਸਾ ਦਿਖਾ, ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਈਏ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹਰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਭਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। ਭਗਾ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਹਰ ਕੋਈ ਭਗਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਉਸ਼ਾ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਵਾਹਕ, ਝੁਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸਤੇ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਾ ਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਅੰਗਿਰਸ, ਗਾਇਕ, ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਗਾਵਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਦਿਸਾ ਦੇਵੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪੀੜਨ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ। ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁੱਦੇ, ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਧਾਈ। ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਚਮਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰ ਮਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਧਨਵਾਨ ਵੀਰ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੋਇਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਲਚਿਤ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰੇ। ਰਾਤ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਵੇਰੇ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।