ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਕੋਈ ਹੋਰ—ਨਾ ਆਕਾਸ਼ੀ, ਨਾ ਧਰਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜੰਮਿਆ, ਨਾ ਹੋਰ ਕਦੇ ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤਾਰਤਾ ਲਈ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਘੋੜੇ, ਕਦੇ ਤਾਕਤ, ਕਦੇ ਗਊਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ। ਇੰਦਰ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਈ, ਸਦੀਵ ਪੁਰਾਤਨ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਲੋਕ ਮੰਗਦੇ, "ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਹਟਾ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚਾ ਧਨ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣ।" ਜਿਵੇਂ ਪਿਓ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਹੌਸਲਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਨਿਰਣੈ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਜੋਤ ਮਿਲੇ। ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਾਰੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਨ ਵੱਸੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਨਾਇਕ ਬਣ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਗੋਤ ਦੇ ਲੋਕ, ਚਿੱਟੇ ਸਿਰਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਜੇ ਗੁੰਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਸਭ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: "ਹੇ ਵਸੀਸ਼ਠੋ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਸ਼ਾਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਦੇ ਸੋਮ ਤੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਤੇ ਸੁਦਾਸ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵੋਦਾਸ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਉਹ ਅਮਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਭਰੀ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਦਸ਼ਰਾਜਨਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਚਮਕ ਦਿਖਾਈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਤ੍ਰਿਤਸੂਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਮੈਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕ ਬਾਂਸਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀਧੇ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤਾ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਤਸੂਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਫੈਲ ਗਈ। ਤਿੰਨ ਨੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰਚਿਆ, ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਗਵਾ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਸੋਮ ਰਸ ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਇਹ ਗੁਪਤੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗੀ ਹੈ—ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਦਿਲ ਦੀ ਸੂਝ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ; ਯਮ ਨੇ ਜੋ ਹੱਦ ਲਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਓਹੀ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਸੀ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੈਂ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਬੂੰਦ ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਦਾਤਾਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਯਮ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਬੀਜ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਉੱਠਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਜਨਮ ਤੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨਾਮ ਪਿਆ। ਉਹ ਉਕਥ ਤੇ ਸਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਤਾਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵਿਆ ਸੋਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਜਾਂਦਾ, ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ; ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਨਾਇਕ ਬਣਾਓ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਭਾਰ ਝੱਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਆਓ; ਧਰਮ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾਇਆ। ਆਪਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਮੋੜੋ; ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ। ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰੇ, ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਅੱਗਨੀ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰੀਆਂ; ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰਕ ਗੀਤ ਉਸ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਲਪੁੱਤਰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਕਮਲ-ਮੁਖੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਘੇਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਰਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਲ-ਸਰਪ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਦੇ ਦੋ ਧਰਮਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਵਿਗੜੇ ਨਾ। ਸਾਡਾ ਨਾਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ; ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਧਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ। ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਤਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਸਾਡਾ ਗੀਤ ਸਵੀਕਾਰੇ; ਦਇਆਵਾਨ, ਧਨ-ਚਾਹਵਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅੱਗਨੀ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਸੁਖ, ਧਨ, ਤੇ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।