ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਧਨ ਤੇ ਸਮਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ—"ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਧਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ।" ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵਾਂਗੂਂ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਯਚਨਾ ਰਹੀ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਿਨਾ ਹਾਨੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ—"ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ।" ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫਤ ਗਾਈ। ਉਹ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। "ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਧਨਵਾਨ।" ਭਗਤ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; "ਇਹ ਸਾਡਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਹੇ ਧਨਵਾਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਗੀ ਕਿ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕੇ। "ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਡਾਲ ਹੈਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ, "ਤੇਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਘੇਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ। ਸੱਚੇ, ਸਿੱਧੇ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਵੱਡੇ, ਮਹਾਨ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੋ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।" ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੀ ਸਿਫਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ। ਸਾਰੇ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਇਕਤ੍ਰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕੂਸ਼ਾ ਸੁਚੱਜੀ ਲਾਈ ਗਈ। "ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਥੱਕਣ ਨਾ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਤੇ ਆ ਜਾ, ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸੁਣ।" "ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਨਿਚੌੜ ਤੇ, ਇਹ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਖਣ 'ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਭਗਤ ਸੌਖਾ ਤੇ ਧਨ ਲੈਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੀਣ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਰ ਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਨ ਸਿਫਤ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਕਦੇ ਰੱਦ ਨਾ ਹੋਣ। ਜਿਹੜਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੇਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਅਜੈਯ ਨਾਇਕ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਡੂੰਘੇ ਹਵਨ ਤੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਮਾਰਕ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆ ਕੇ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। "ਦਾਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸਦਾ ਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਦੂਰਲੀ ਜਿੱਤ ਘਰ ਲਿਆਈਏ।" "ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੋ, ਉਸ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਲਈ ਭੋਗ ਪਕਾਓ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਥੱਕਣ ਨਾ, ਚੁਸਤ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਆਲਸੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਕਦੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਥੰਮਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਉਸਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਰੁਤ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਧਨਵਾਨ ਝੁੰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਾਨਵ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਇੰਦਰ ਉਸਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; "ਸਾਡੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਹੇ ਨਾਇਕ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ।" ਜਿਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਧਨ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਰਾਖੀ ਇੰਦਰ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ—ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਸੁੰਦਰ, ਸਲਾਸ਼, ਨਿਰੰਤਰ ਭਜਨ ਰਚੋ; ਜਿਹੜਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਾਤਾਰ, ਯੋਧਾ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਦੂਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਇਨਾਮ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਦਾਤਾ ਨੂੰ, ਵੈਰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ; ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।" ਤੇਰਾ ਧਨ, ਇੰਦਰ, ਹੇਠਲੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਗਾਵਾਂ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਜਾਪੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲੈਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਜਿੰਨਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਇੰਦਰ, ਓਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ, ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਆਪਣੀ ਦਾਤਾ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵੀ।" "ਹੇ ਵਡਿਆ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦਾਤਾਰ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।" ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੰਧੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਜਾਪੇ ਜਾਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਚੱਕਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਸਿਫਤ ਨਾਲ ਧਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਆਲਸੀ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹੈ। "ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਨਾਇਕ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਾ-ਦੁੱਧੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੂਰਜੀ ਲੋਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਚੀ ਉਚੀ ਸਿਫਤ ਕਰੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਯਚਨਾ ਕੀਤੀ।