ਇਹ ਕਥਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਜੁਬਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੈਜਵਾਨਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਉਪਹਾਰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਤੇਜ਼-ਤਰਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਦਾਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ, ਹਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੰਡ ਗਈ ਹੈ। ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ ਹਨ। ਹੇ ਪੈਜਵਾਨਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਅਟੱਲ, ਅਜਰ ਅਮਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਖ਼ਸ਼, ਜੋ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਦਾਨੀ ਗਯਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਦਾਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨੇਯਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਪੌਰੁਕੁਤਸਾ, ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਵਨ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਰੀਅਸ਼ਵਾ, ਤੂੰ ਦੱਸਯੁ ਚੁਮੁਰੀ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਕਰਤੱਬ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ—ਜਦ ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਨੰਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਸੌਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਉਪਹਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤਦਾ ਹਾਂ—ਹਮਦੋ, ਤੈਨੂੰ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਈਏ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾ। ਅਸੀਂ, ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ। ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ, ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਦਿਵਾ। ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਪਾਂ ਨਾਲ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਚੁਣ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ। ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ, ਨਾਇਕਤਾ ਲਈ ਜੰਮਿਆ, ਆਪ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਲ ਬਣਾਏ, ਜਦ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ, ਅਥਾਹ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਇਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸੋਮੇ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਬਲਦ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਨਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨਰਪੁੰਗਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਦਦਗਾਰ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਈ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਭੀਕ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਕਦੇ ਡੋਲਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਮਨ ਕਦੇ ਕੰਬਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅਮਰ ਹੈ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਗਿਆ; ਹੇ ਅਸ਼ਚਰਜਮਈ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਭਗਤ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਲੌਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਈਏ। ਇਹ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸੋਮੇ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ। ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ—ਆ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਜਨਮ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪੀਂਘੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ, ਸੋਮੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਉਹ ਹਵਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ। ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਰਪੁੰਗਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ, ਦੂਰ-ਤੱਕ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਪੀ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਟੱਕ ਰਹਿਤ ਵਗਾਇਆ, ਨਾਇਕ, ਤੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਪ ਨਾਲ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਤੇਰੇ ਗੂੰਜਣ ਤੇ ਰਥਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਨਰ-ਕਰਤੱਬ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕਨਾਚੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਿਆ; ਵੈਰੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਪੁਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਖੇਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਸਾਡਾ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਰਹੀਏ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਰਹੀਏ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਰਹੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ—ਇਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਪੀਂਘੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜੋ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ, ਸੋਹਣਾ ਪਾਨੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਉਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਜੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨ ਸਾਂਝੀ ਪੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੁਣ; ਭਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕਿਰਪਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕੀਏ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਠੁਕਰਾਂਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰਾ ਨਾਮ, ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈਂ। ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ ਇੰਦਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਕਥਾ: ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।