ਇਥੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਮਿੱਠੀਆਂ ਭਜਨ-ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਦਾਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹਾਂ। ਵਸੀਠ ਨੇ, ਜੀਵਨ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ, ਗਾਊਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗੌ-ਪਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਮਯੂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੂ ਯਜਮਾਨ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਮਤਸਿਆ ਲੋਕ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਏ, ਭਰਿਗੁ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਮਿਲ ਗਏ। ਮਿਤਰਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਆ ਗਈ। ਪਕਥ, ਭਲਾਨ, ਅਲੀਨ, ਵਿਸਾਣਿਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਆਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਗਾਊਆਂ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਤ्सੂਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਗਿਆਨਹੀਣ ਲੋਕ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਨੂੰ ਹੜਪਣ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਾਸਤੇ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗਾਊਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲੋਕ ਲਾਭ ਲਈ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਘਾਟ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਦਾਸ ਵਾਸਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਗਾਊਆਂ, ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਚਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਸੀ। ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਊਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੇ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕੱਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੈਕਾਰਣ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਦੀ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਾਵਸ਼ਾ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਮਿਤਰਤਾ ਲੱਭਦੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਤਰਤਾ ਮਿਲੀ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ, ਸੱਤ ਦੁੜ੍ਹੀਆਂ, ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਤਸੂ ਵਾਸਤੇ ਗਿਆ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪੂਰੁ, ਜੋ ਕਰਕਸ਼ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਠ, ਇਕ ਸੌ ਅਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਨੂ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ, ਸਠ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਛੇ ਆਗੂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਤਸੂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਅਗਾਂਹ ਵਧ ਰਹੀ ਫੌਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੋੜਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਮਾਪਿਆ, ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਵੈਰੀ, ਜਿਹੜੇ ਸਦਾ ਵੈਰ ਕਰਦੇ, ਤੋੜੇ ਗਏ—even those who tried to break through. ਜੋ ਮਾਨਵ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਤਸੂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਭੇਦਦੇ ਗਏ। ਅਜਾ, ਸ਼ਿਗ੍ਰੁ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ੁ, ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਗਏ। ਨ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨ ਨਵੀਆਂ ਭੋਰੇ, ਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਾਂ ਦੌਲਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸੀ—ਪਰਾੜਸ਼ਰ, ਸ਼ਤਯਾਤੁ ਅਤੇ ਵਸੀਠ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆ ਗਏ। ਸੁਦਾਸ, ਦੇਵਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੋ ਸੌ ਗਾਊਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਰਥ, ਕੁੜੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਮੈਂ ਪੈਜਵਾਨਾ ਦੀ ਭੇਟ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਘਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੈਜਵਾਨਾ ਵਲੋਂ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਾਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਲਈ ਮਾਣ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲੀ, ਹਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੰਡ ਗਈ। ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ, ਵਗਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਲੋਕ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਹੇ ਪੈਜਵਾਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਅਜਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਹੜਾ ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਡਰਾਉਣਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ, ਉਹ ਹੀ ਦਾਨੀ ਗਿਆ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਭੇਟ ਵਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਰਜੁਨੇਯਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਸਾਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਦਾਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਪੌਰੁਕੁਤਸਾ, ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਅਤੇ ਪੂਰੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜ਼ਮੀਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ। ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਸਯੁ ਚੁਮੁਰੀ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਸਤੇ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਮ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ—ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਨਾਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ; ਸੌਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਦਾਨ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਭਜਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਲ ਦੇਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਾਕਤ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੀਏ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਿਲੇ। ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੋ, ਅਤਿਥਿਗ੍ਵ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਦਿਓ। ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਲੋਕ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪਣੀ ਭਜਾ ਦਿੱਤੇ—ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਮਿਤਰਤਾ ਚੁਣੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਜਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰ, ਮਿੱਤਰ, ਨਾਇਕ ਤੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ। ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨਾਇਕ, ਭਜਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੋ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਬਲ ਲਈ, ਆਸਨ ਲਈ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਲਈ ਜੰਮੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲੂ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਲਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਇੰਦਰ ਮਦਦ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿੰਦਾ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਨੇ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ, ਥੱਕਣ-ਰਹਿਤ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਜਰਧਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ। ਬਲਦ ਨੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨਰਪੁੰਗਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਦਦਗਾਰ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਗੌ-ਲਾਲਚੀ, ਉਹ ਨਿਰਭੀਕ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਡਗਦੇ, ਨਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾਇਆ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।