ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਇੰਧਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਘੜੀ ਆਈ, ਜਦੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਿਆਣੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ।" ਅਗਨਿ, ਜੋ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਭਗਤ ਜਨ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, "ਹੇ ਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਬਖ਼ਸ਼।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਘੋੜੇ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ, ਰੱਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦੌਲਤ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਜੀਵਨ ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਗਾਈਆਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਗਹਿਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਮਯੂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆਓਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੂ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਤਸਯਾ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਭਰਗੂ ਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਕਥ, ਭਲਾਨਸ, ਅਲੀਨ, ਵਿਾਣਿਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਆਰਯਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਮਾਲ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਤਸੁਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਕਲ ਰਹਿਤ ਲੋਕ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਆਏ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਧਰਤੀ ਵਿਅਪਕ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਚਾਰਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਲੋਕ ਲਾਭ ਲਈ ਆਏ, ਹਾਨੀ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਗਾਵਾਂ, ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰਾਗਾਹ ਨੂੰ ਗਈਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ। ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕੀ-ਵੀਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੈਕਰਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਬੈਠਾ, ਤੇ ਹੀਰੋ ਵਾਂਗ, ਤ੍ਰਤਸੁਆਂ ਲਈ ਨਦੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕਾਵਸ਼ਾ ਬੁੱਢੇ ਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਲਏ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਿਲੇ, ਸੱਤ ਗੜ੍ਹ, ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਗਯਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਤਸੁ ਲਈ ਤੁਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪੂਰੂ, ਜੋ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਸਾਠ, ਸੌ ਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਨੁ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸਾਠ ਹੀਰੋ ਤੇ ਛੇ ਨੇਤਾ, ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਤਸੁਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਦੁਸ਼ਟ ਜਨ, ਆਪਣੇ ਚਾਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਸਾਰਾ ਮਾਲ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਬੈਠੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਫੌਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿਸਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ, ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਕ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿਚ ਕਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ Sudās ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਮਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਰੀ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਵੈਰੀ ਰਹਿੰਦੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਕਾਮ ਰਹੇ। ਜੋ ਮਾਨਵ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ। ਤ੍ਰਤਸੁਆਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜਦੇ। ਅਜਾ, ਸ਼ਿਗਰੁ ਤੇ ਯਕਸ਼ੁ, ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਗਏ। ਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨਾਂ ਨਵੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ, ਨਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦਾਤ ਜਾਂ ਦੌਲਤ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਦਿਵਕਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ - ਪਰਾਸ਼ਰ, ਸ਼ਤਯਾਤੁ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ - ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਏ। ਸੁਦਾਸ, ਜੋ ਦੇਵਵਤਾ ਦਾ ਪੌਤਾ ਹੈ, ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਗਾਵਾਂ, ਦੋ ਰਥ ਤੇ ਵਧੂਆਂ ਜਿੱਤੀਆਂ। "ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਪੈਜਵਨਾ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਘਰ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਚੇ ਸੁਰ ਵਿਚ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੈਜਵਨਾ ਵਲੋਂ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲਾਗਦੀਆਂ, ਪਤਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉੱਤਰੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਹਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੰਡ ਗਈ। ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ, ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਲੋਕ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਦਾਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। "ਹੇ ਪੈਜਵਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਜਰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।" ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਨੁੱਕਦਾਰ ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ। ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਗਯਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ। ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਾ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਕੁਯਵਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨੇਯਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ, ਦਲੇਰ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੌਰੁਕੁਤਸਾ, ਤ੍ਰਸਦਸਯੁ ਅਤੇ ਪੂਰੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜ਼ਮੀਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਲਈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦਾ, ਹਰਯਸ਼ਵ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਯੁ ਕੁਮੁਰੀ ਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਿਰਤ, ਜੋ ਵੱਜਰ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿਚ ਨਿੰਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਸੌਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਇਨਾਮ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ, ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਜਨ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। "ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੀਏ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਬਚਾਅ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਰਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ।