ਅਗਨੀ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਯਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਜਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਰਿਲੀ ਸਤੁਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ। ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲੋਅ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਲਾਲ-ਲਾਲ ਧੂੰਏਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਸ਼ਨ ਵਾਲਾ। ਸਾਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇ, ਤੇ ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਨਵ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਖੇ ਹੋਤਾਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਯਜਨਾ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ। ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਖ਼ਸ਼, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ। ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਰੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਯਥਾ-ਰੂਪ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ। ਉਹ ਦਾਤਾ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥੀਂ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚਿਰਸਥਾਈ ਆਸਰਾ ਦੇ। ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ। ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਕੀਰਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਸੈਂਕੜੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਦੇਵਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਧਾਰਾ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਹੋਤਾਰ ਵਜੋਂ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਇੰਧਨ ਨਾਲ; ਚੌੜਾ ਵੇਦਿਕ ਚੌਕ ਪਸਾਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ੀਆਂ ਖੁਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਯਜਨਾ ਕਰ। ਜੋ ਸਭ ਜਨਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ; ਅੱਜ ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੱਚ ਹੋਣ। ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਾਇਆ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ; ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ। ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾਈ ਗਏ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਘੋੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ; ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਮਿਹਰ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੋਈਏ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਸ਼ਿਮਯੂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਿੰਧੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੂ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਤਸਯ ਦੌਲਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਦੋਸਤ ਨੇ ਦੋਸਤ ਤੋਂ ਵੈਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਕਥ, ਭਲਾਨ, ਅਲੀਨ, ਵਿਸ਼ਾਣਿਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਜੋ ਆਰਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਲੈ ਚੱਲਿਆ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਤਸੂਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨਹੀਣ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੈਣ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਧਰਤੀ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲਾਭ ਲਈ, ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਉੱਤੇ ਆਏ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਦਾਸ ਲਈ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਗਾਵਾਂ, ਰਖਵਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਗਈਆਂ; ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਨੇ ਭੇਜੀਆਂ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕੀਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਦੀ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਵਸ਼ਾ ਤੇ ਬੁੱਢੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ; ਇੱਥੇ, ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਦੋਸਤ ਬਣੇ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਿਲੇ, ਸੱਤ ਗੜ੍ਹ, ਤੋੜ ਦਿਤੇ; ਗਯਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਤਸੂ ਲਈ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਖਤ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਹਰਾ ਦਿਤਾ। ਸਠ, ਸੌ, ਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਨੂ ਤੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਫੌਜਾਂ ਸੋ ਗਈਆਂ; ਸਠ ਨਾਇਕ ਤੇ ਛੇ ਮੁਖੀ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਤਸੂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ; ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਛੱਡ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਾਂਹ ਵਧ ਰਹੀ ਫੌਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ, ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ ਤੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਵੈਰੀ, ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਕਰਦੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ। ਤ੍ਰਿਤਸੂ, ਜਮੁਨਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਆਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਜਾ, ਸ਼ਿਗ੍ਰੁ, ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ੁ, ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨ ਨਵੀਆਂ ਭੋਰੇ, ਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਜਾਂ ਦੌਲਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕੀ; ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਕਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ—ਪਰਾਸ਼ਰ, ਸ਼ਤਯਾਤੁ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜਾ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆ ਗਏ। ਸੁਦਾਸ, ਦੇਵਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੋ ਸੌ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਦੋ ਰਥ, ਕੁੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਪੈਜਵਾਨਾ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਘਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮਾਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।