ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਗਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਨੰਦਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਮਨੋਯੋਗ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੱਦਦੇ ਹਨ—"ਆਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਇਥੇ ਆ ਬੈਠੋ।" ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਬਣੇ। ਜਿਸ ਲਈ, ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ-ਸਥਲ ਤੇ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨੀ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਹਵਨ-ਸਾਮਗਰੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਵਸੂ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। "ਅਗਨੀ! ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।" ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਅਗਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਵਿਸ਼ਮਦਾਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਖ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ। ਆਪਣੇ ਮਹਾਤਮ ਨਾਲ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ, ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। "ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈਂ," ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।" ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਨ-ਸਾਮਗਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਤਮ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾ। ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਤੇ ਮੰਗਲਾਚਰਣ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਵਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਦੀਪਤ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਯੋਗ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ, ਘੀ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਵਸ਼ਟ-ਉਚਾਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਰਹੀਏ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖ।" ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੈ। "ਅਗਨੀ, ਸਭ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਡੇ ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਲਈ ਨਵਾਂ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ—ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਉਕਾਬ ਲਈ। ਕਦਾਚਿਤ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਦੇਵੇ।" ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦੌਲਤਾਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। "ਅਗਨੀ, ਇਹ ਵਸ਼ਟ-ਹਵਨ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।" "ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ, ਅਗਨੀ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਹੀਰੋ ਹੈਂ।" "ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਰੀ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਵਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਵਡਿਆਈਯੋਗ।" "ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਦੇਵੇ; ਤੇ ਭਗਾ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਸਤੂ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਦੇ; ਤੇ ਸਵੀਤਾ, ਭਗਾ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦਿੰਦਿਆਂ।" "ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਅਪਮੰਗਲ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਜੋ ਨਾਸਤਿਕ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਅਜਰ ਜਵਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇ। ਤੂੰ ਅਜੇਯ, ਮਹਾਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ, ਸੌ-ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।" "ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ, ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।" ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਅਗਨੀ, ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦੋਸਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਅਤੇ ਅਮਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲਾਲ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਭਜਨ ਸੁਰੇਲੀਆਂ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਹਵਨ-ਯੋਗ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ; ਲਾਲ ਧੂੰਏਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ! ਸਾਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇ, ਅਗਨੀ! ਸਾਨੂੰ ਮਾਨਵਿਕ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਦੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਘਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੋਤਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ—ਪੂਜਾ ਕਰ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇ।" "ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਤਕਾਰੀ, ਤੂੰ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਬਿਨਾ ਵਿਲੰਬ, ਸਾਰੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ; ਉਹ ਦਾਤਾ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਹਵਨ-ਸਾਮਗਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ਰਾ ਦੇ।" "ਆਪਣੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ। ਦਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" "ਜੋ ਘੋੜੇ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੌ ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਸਮੇਤ।" "ਦੇਵਤਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਗਾ, ਭਰ ਦੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦੌਲਤ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।