ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਗੀਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਤੇ ਅੱਗ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਹਨ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੰਡਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੋਚ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਘਾਟ ਵਿਚ ਨਾ ਬੈਠਣ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਬੇਇਮਾਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਜਿੱਤਣ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗੀ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਤੇਜ਼, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਅੱਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਹੈ ਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹੋਮਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਹੋਮਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਮਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਮਈ ਕਿਰਪਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ, ਅਸੁਰਾਂ ਜਾਂ ਅਣਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਛੱਡੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ। ਹੁਣ ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੀ ਦਾਤਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਤਵਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ, ਤੇ ਅੱਗੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗੀ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੰਗਾ ਬਹਾਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਦਕਿਸਮਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲਾਵੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਠ ਵੀ ਪਵੇ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਦਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਧਨ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਕਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣ, ਤੇ ਅੱਗੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅੱਜ, ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਿੱਧ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਚਮਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲੇ। ਉਹ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਦੇਵਤੇ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਗਾਮੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਥੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾਰੀ, ਸਮਿੱਧ ਲੈ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਅੱਗੀ ਲਈ ਵਿਅਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਝੱਪੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਉਹ ਦੈਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਦਾਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਲਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਅੱਗੀ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੈਵੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠਣ। ਉਹ ਟਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਧੂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਹੋਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤੇ ਅੱਗੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੋਮ ਵੰਡੇ। ਯਥਾਰਥ ਪੂਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗਤਿਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਆਦਿਤੀ ਆਪਣਿਆਂ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸਭ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇ ਪੈਗਾਮੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗੀ ਦੀ ਲਪਟ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਧੂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਹਰੇ ਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਅੱਗੀ ਨਵੀਂ ਜਨਮੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਲ ਧੂੰਅ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੈਗਾਮੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅੱਗੀ ਨੂੰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ, ਜਦ ਹੋਮ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਭੜਕਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਬਾਣੀ ਲਾਈ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਅੱਗੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਅੱਗੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਅੱਗੀ ਆਪਣੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਹੜੇ ਅਦਮ੍ਯ ਗੀਤ ਅੱਗੀ ਕੋਲ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗੀ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਅਕ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦਾ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਹੈਂ। ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੋਮ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।