ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਧੁਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਹਰਾ ਭਰਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਦੁਧ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਘੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨਾਂ ‘ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਉਹੀ ਬੀਜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨੁ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵਧਦੀਆਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਪੰਡਿਤਾਂ ਅਤੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਸੱਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਦੇਣ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਝਲਕਦੀਆਂ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਵਾਹਕ ਬਣਨ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼, ਬਲ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ। ਮਿਲ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਦਿਆਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹ ਰਸਮ ਲਈ ਫੈਲਾਏ। ਉਹ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਪਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਉਸ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਿਰਭੈ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਸਵਿਤਾ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਬਾਂਹ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਵਿਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ; ਕੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਾਨੂੰ ਇਹੀ ਅਣੁਭਵ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੇ ਦਾਨੀ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਪਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੱਡੇ ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ, ਜੋਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਰਾਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਦੁਧ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ; ਜੋ ਅਜੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਰਖਵਾਲੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼, ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਯਸ਼ ਦਿੱਤਾ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਬਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਲਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੇ ਨਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਦੋਹਰੀ ਛਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਪਿਤਾ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਦੇਵ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜੀ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਡਾਹੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਖਜਾਨੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਜੋਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲਣ। ਇਹ ਸੱਤ ਰਤਨਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ। ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਜਿਹੜਾ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹਣ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਭ ਖਿਆਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਲਾਜ ਸਾਡੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਗਲਤ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਤੀਖੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਦਿਆਲੂ ਸੋਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ ਹੈ, ਢਾਲ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਢਾਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਗਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ; ਧਨੁ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਤ, ਜਾਣਦੀ ਹੋਈ, ਕੰਨ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲਗਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੰਤ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ, ਤਣੇ ਹੋਏ ਧਨੁ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਛੱਡਿਆ। ਤੰਤਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕੰਬਦੀਆਂ ਤੰਤਾਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਰਕਸ਼ ਕਈਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਨੁ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਰਕਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜਥਾ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਨਿਪੁੰਨ ਸਾਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਧਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲਗਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਈਏ, ਮਨ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਮੋੜਦੇ ਨਹੀਂ। ਰਥ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਵਾਹਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਬਕਤਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ। ਪਿਤਰ, ਮਿੱਠੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਬਲਵਾਨ, ਡੂੰਘੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਅਟੱਲ, ਸੱਚੇ ਨਾਇਕ, ਵਿਜੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਅਕਸ਼ਤ ਰਹਿਣ; ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਤੀਰ ਪੰਖ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੰਦ ਵਰਗਾ, ਗੋ-ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਉੱਡਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੇ ਤੀਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੇ ਸਿੱਧਾ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ; ਸੋਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲਣ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਰਾਣਾਂ, ਉਹ ਨਿੱਜਾਂ, ਉਹ ਅਕਲਮੰਦ ਘੋੜੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਤ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ; ਹੱਥ, ਜੋ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗੀ, ਹਿਰਣ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ—ਹੇ ਦੈਵੀ ਤੀਰ, ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਬੀਜ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਉੱਡ, ਹੇ ਤੀਰ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਤੀਖੀ ਹੋ ਕੇ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਯਥਾਰਥ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਿੰਤਨ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਹਨ।