ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸੁਖਾਲਾ ਮਾਰਗ ਹੈ—ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਪਾਲਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਜੁਤੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਦੀਪਤੀ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਇਹੀ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉੱਗਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ। ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਜੁਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਰਥ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਭਗਤਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਮਹਿਮਾ, ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਉਤਸਾਹ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾਵਾਹ ਦਾਤਾਰ ਹਨ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ, ਜੋ ਅਰਪਣ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤ ਦੇਵੋ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਵੀਰ ਲਈ, ਭਗਤ ਲਈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਦੀਵ ਹੀ ਇਹ ਦਾਤ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਸੀਂ ਗਊਆਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕੀਤੀ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਚ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਉਠੋ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਧੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਵਾਂਗ, ਭਗਤ ਲਈ ਦਾਤਾਰ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਮਹਿਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਸਿਆਣਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਰੂਪ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ—ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਂ, ਗਊ, ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਰਦਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਪૃਸ਼ਣੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਾਰੁਤ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਪਕਾਰਕ, ਤੇ ਜੋ ਝੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਵੱਡੀ, ਮਹਾਨ। ਪૃਸ਼ਣੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੜ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਵਾਸਤੇ ਵੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾਂ ਧਾਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਥਕਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਵੀ, ਦਾਤਾਰ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਬਲ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅੰਤਰ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੈ—even ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਰਥ ਨਹੀਂ, ਬੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ, ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ਬਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਗਊਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਭਜਨ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਟਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਗਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਲੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਮਾਰੁਤ, ਜਦ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਜੈਯ ਹਨ। ਉਹ ਵਧਦੇ ਮਾਰੁਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਮੂਹ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਵਧੋ। ਤੁਸੀਂ, ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਭਾਵਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਦੋ ਜਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਵੱਲ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਢਾਲ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਾਤਾਰੋ। ਆਓ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹਵਨ ਤੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਜੋਤੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਅਦਿਤੀ ਸਤਿਆ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ, ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਟੱਲ ਜਾਸੂਸ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ-ਰਾਤ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਫੈਸਲਾ, ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਤ ਦੇ ਧਾਰਕੋ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਤਰ ਭਰਦੇ ਹੋ, ਗਰਭ ਭਰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਘਰਵਾਲੇ ਘਰ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਥਾਹ, ਕਦੇ ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੋਗ ਚੱਖਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਥੇ ਵੱਸੇ—ਭਗਤ ਲਈ, ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਯਮ ਨੌਜਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਮਨੁੱਖ, ਨਾ ਜੋ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਗਾਇਕ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਇਸਨੂੰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ, ਗਿਆਨੀ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਇਉਂ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜਾ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਯਜਨ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਅੱਜ ਆਓ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਉਂ ਹੀ ਰਿਹਾ ਕਰੋ; ਦਾਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਆਗੂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਇੱਕ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ, ਗਿਆਨੀ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਧੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲੀ—ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਹੋਣ। ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਦਾਤਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭਗਤ ਦੀ ਯਜਨਾ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਨੇਕ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਉਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਯਤਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਰਿਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ—ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਲਈ ਧਨ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਭਜਨ, ਮਹਾਨ ਸਰਵਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਪਿਆਰੇ, ਵਿਅਪਕ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।