ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸੋਭਾ ਲਈ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਪਿੱਛੇ ਪਾਏ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਬੋਲ, ਹੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਦੇ ਰਾਜਾਵੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਗਏ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ-ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਉਹ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ, ਤੇਜ਼ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪਕਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਡਾ ਨੇ ਦਾਤ ਦੇ ਧਨ, ਦਸ ਮੋਟੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੌ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਈ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਦਿਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਆਪਕ ਰਸਤਾ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਭਾ ਉੱਠੀ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜੀ, ਉਹਦੇ ਘੋੜੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਪੱਧਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦਾਤ ਦੀ ਵਧਿਆਈ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸਵੇਰ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿਆਪਕ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੀਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ, ਤੇਰਾ ਆਸਾਨ ਪੱਧਰ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਲਣ ਹੋਈਏ। ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਵੇਰ; ਤੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਉੱਡ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਘਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਉਪਾਸਕ ਮਰਤਾਂ ਲਈ। ਇਹ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉੱਠਦੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ, ਲਾਲ-ਜੁੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਦ-ਵਾਂਗ ਰਥ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵੇਰਾਂ ਵਡਿਆਈ, ਤਾਕਤ, ਪਾਲਣ, ਤੇਜ, ਉਪਾਸਕਾਂ, ਮਰਤਾਂ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਤੀ, ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਅੱਜ, ਉਹ ਦਾਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਜੋ ਆਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਵੀਰ ਲਈ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਜਨ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ, ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸਵੇਰੋ, ਅੰਗੀਰਸ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੋੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਯਥਾਰਥ ਆਰਾਧਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਸੀ। ਉੱਠ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਤਨ, ਭਰਦਵਾਜ ਵਾਂਗ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਦਾਤੀ। ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿਓ, ਵਿਆਪਕ ਨਾਮ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਰੂਪ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ—ਇੱਕ ਨਾਮ, ਗਾਂ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਦੂਜਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਲਈ ਉਪਜਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਪਾਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸੋਨਹਿਰੀ ਹੈ; ਇਕੱਠੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰ ਢੋਣ ਲਈ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ—ਵੱਡੀ, ਮਹਾਨ—ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਤਪਤਿ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨ-ਪਸੰਦ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਲਈ ਵੀ, ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਵੀ, ਦਾਤੀ, ਉਗਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਗਰ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਹਨ; ਖੇਤਰ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੈ—even ਬਿਨਾ ਘੋੜਿਆਂ, ਬਿਨਾ ਰਥ, ਬਿਨਾ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਬਿਨਾ ਦਬਾਏ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਚਾਹੇ ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬੱਚਿਆਂ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਵ-ਤਾਕਤ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਜੋ ਮਹਾਨ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢੋਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣ ਅੱਗੀ ਦੀ ਜੀਭਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਾਲਾਂ; ਮਰੁਤ, ਜਨਮ 'ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਅਜੇਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਧਦੇ ਮਰੁਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਮਹਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧੋ। ਇਕੱਠੇ, ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋ; ਦੋ ਲੋਕ, ਅਣਸਮਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ। ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਢਾਲ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਾਤੀ। ਆਓ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਸ ਵਧੀਆ-ਵਡਿਆਈ ਭੇਟ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ; ਇਕੱਠੇ, ਜੋ ਚੌਕਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੁਣੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀ, ਜਦ ਆਦਿਤੀ ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਣਫੇਲੀਆਂ, ਅਣਭੁੱਲੀਆਂ ਨਿਗਰਾਨੀਆਂ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਾਪ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਰਾਖੇ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਤਰ ਭਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਰਭ ਭਰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਘਰਵਾਲੇ ਘਰ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਨਾ ਥੱਕਦੀਆਂ, ਨਾ ਥਕਾਉਂਦੀਆਂ, ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਚੱਖਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਰਸਮ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਥੇ ਵੱਸੇ—ਤੁਸੀਂ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਚੱਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਯਮ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲੇ; ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਮਰਤ, ਨਾ ਜੋ ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਗਾਇਕ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਦੂਜੇ, ਗਿਆਨੀ, ਸੋਚਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੱਚੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ—ਕੁਝ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।