ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਅਨੇਕ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣਾ ਕਮਾਲ ਵਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭੁਜਯੁ, ਜੋ ਤੁਗ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਪਰ ਦੈਵੀ ਜੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਸਨ-ਰਹਿਤ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੈ ਆਏ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਦੇ ਬੁਲਾਵੇ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਥੱਕ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਅਸੁਰ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਬੁਰੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਵੀ ਜੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਓ। ਆਪਣੇ ਮਾਨਵ-ਵਾਹਕ ਤੇਜੀਲੇ ਰਥ ਤੇ ਆਓ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿਓ। ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਆਓ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਗਾਇਕ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿਓ। ਹੁਣ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋੜੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ-ਸੰਦਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ? ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰਕਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਪੀ ਸਕੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖਮਈ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਬਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਪਥਰ, ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਅਗਨਿ, ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਭੇਟ ਘੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਯਾਜਕ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਵਨ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਮਾਲ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਭਰੀ ਬਾਣੀ, ਹੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਬਣੀ। ਤੁਾਡੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ-ਰਫਤਾਰ ਰਥ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਗਊ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਵਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ, ਤਿੱਖੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੌ ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸ਼ੰਦਾ ਨੇ ਦਾਤਾ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਦਸ ਮੋਟੀਆਂ ਗਊਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਿਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤਾਤੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਹਾਰੇ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਸਤਾ, ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਉਜਾਲੀਆਂ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਸਾਨ ਵਾਹਾਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦਾਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਹੁਣ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਦਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ। ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੀਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ, ਤੇਰਾ ਆਸਾਨ ਵਾਹ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਜਾਲੇ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਧ ਧਨ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਾਲੀਏ। ਜੁਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ; ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਛਿਤ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਜਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਦਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ। ਘਰ ਦੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਉੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਉਪਾਸਕ ਮਨੁੱਖ ਲਈ। ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਜਨਮੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਦੈਵੀ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਲਾਲ ਜੁਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਉਭਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਸਮਾਨ ਰਥ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਮਹਿਮਾ, ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉਪਾਸਕ ਵਾਸਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ। ਦਾਤੀ, ਉਹ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਜ, ਜੋ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤ ਦਿਓ। ਹੁਣ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਵੀਰ ਲਈ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਹੀ ਇਹ ਦਾਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੁਸੀਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਊਆਂ ਲਈ, ਧਨ ਲਈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਅਰਦਾਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਉੱਠ, ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਪੁਰਾਣੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਵਾਂਗ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਦਾਤੀ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ ਧਨ ਅਤੇ ਵੀਰ-ਤਾਕਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਸ਼ ਦੇ। ਉਹ ਰੂਪ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ; ਇੱਕ ਨਾਮ, ਗਊ, ਸਭ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਕ ਵਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਪૃਸ਼ਨੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋ ਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਮਰੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਝੱਲਣ ਲਈ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਵੱਡੀ, ਮਹਾਨ। ਪૃਸ਼ਨੀ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਲਈ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ। ਜਦ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜਦੇ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਲਈ ਵੀ, ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਅਜੇ ਵੀ, ਦਾਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਟੱਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅੰਤਰ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੈ—even ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਜੁਆ, ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਭਜਨ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੋ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਗਮਗਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਮਰੁਤ, ਜਨਮ ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਅਜੇਤ ਹਨ। ਉਹ ਵਧਦੇ ਮਰੁਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਮਨ-ਪਵਿੱਤਰ; ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਚਮਤਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।