ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਦਾਇਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸਮਿਆਂ ‘ਚ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੋਮਾ ਰਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਸ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਦਦ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ, ਉਪਕਾਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਸੋਮਾ ਯਜña ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕੋ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਪਟ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਕਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ ਯਜña ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਪਕਾਰ ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਦਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਨਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ। ਯਜña ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆਓ, ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਅਤੇ ਵਧਰਿਆਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਸਦਾ ਪਣੀਆਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਆਈ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢਲਾਣੇ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਭਗਤ ਉਸ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਫੈਲਾਈ, ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਕੱਢੀਆਂ, ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਸ਼ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਕੋਲ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇ, ਪੁਸ਼ਣ ਵਾਂਗ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਭਗਤ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਅਣਰੁਕਣ, ਅਟੁੱਟ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਸਦਾ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਨਿਕਲ ਜਾਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਖੜੀ, ਸੱਤ ਸਰੋਤਾਂ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੱਬੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ। ਭਗਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾ ਰੋਕੇ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਮਿਹਮਾਨੀ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਕੇ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲ ਵਿਚ, ਭਗਤ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਦੋ ਭਾਈ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸਦਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਉਣ ਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਯਜña ਵਿਚ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਦਦ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀਲੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰ, ਅਦਭੁਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਸ਼ਵਿਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੁਜਯੁ, ਤੁਗਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਧੂੜ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਡਦਿਆਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਆਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਜਿੱਤੂ ਰਥ ਨਾਲ, ਵਧਰਿਮਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ‘ਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੱਤੀ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਅਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਵੈਰੀ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਆਉਣ, ਰੋਸ਼ਨ ਰਥ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ। ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਓ; ਭਗਤ ਲਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਧਨ-ਪੁਸ਼ਟ ਬੰਕਾ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿਓ। ਭਗਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਵਿਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ? ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਜña ਲਈ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀ ਸਕੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਸਦਾ ਸੁਚੱਜਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ਼ ਵਿਛਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਥਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਅਗਨੀ ਯਜña ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਘੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਵਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਮ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਸ਼ਵਿਨੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਆਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਰਾਖੀ, ਅਤੇ ਉਪਕਾਰਕ ਬਣੇ ਰਹੇ।