ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਦਿਕਾਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਦੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦਾਨੀ! ਤ੍ਰਿਕਸ਼, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਜਨਾ, ਪੁਰੁ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਜੋ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਵੇ। ਦਾਨੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਰੱਖ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।" ਜੋ ਲੋਕ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮਦਦਗਾਰ ਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਸਿਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿੱਥੇ ਵੀਰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਮੂਰਖ ਵੈਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਖੁਰਾਕ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਧੁਰ ਰਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" ਇਹੀ ਸੋਮਾ ਰਸ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਬਰਾ ਦੇ ਨਿਨਾਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਰਸ ਮੇਰੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੋਮਾ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਸੰਸਾਰ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਭਰਿਆ, ਮੱਧਲੋਕ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ, ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਉਜਲੇ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ। "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ! ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਧਨ-ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀਰ। ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ-ਪਹਿਰ ਦੇ ਸੋਮਾ-ਪਾਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਲੇ, ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੈਂ।" ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ, ਚੰਗਾ ਮਾਹਿਰ ਮਲਾਹ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਅੱਤ ਉੱਤਮ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣ।" "ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨਿਡਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਲੈ ਚਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।" "ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਚ ਬਿਠਾ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੌ ਇਨਾਮ ਤੇ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇ, ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਧਨਵਾਨ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਛੱਡ ਜਾਵੇ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੁਹਾਰ ਧਾਰ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾ।" "ਮੈਂ ਹਰ ਹਵਨ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਸਹਾਇਕ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ। ਮੈਂ ਸ਼ਕਰ, ਬਹੁਤ ਸਿਮਰਿਆ ਗਿਆ ਇੰਦਰ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰੇ।" "ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਵੇ, ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।" "ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਹੋਵੇ।" "ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਇੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਗੀਤ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਹਵਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ-ਪਾਨ ਸਮੇਂ ਚੌੜਾ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਉਹਨਾਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮਘਵਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੱਖਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ। ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਨਵੀਆਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਸੌ ਘੋੜੇ ਜੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ। ਕੌਣ ਵੈਰੀ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਮਕਦਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ?" "ਅਸੀਂ ਧਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਧਰਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ; ਇੰਦਰ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਮਾਰਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਹਰ ਰੋਜ਼, ਕਾਲੇ, ਘਰ ਦੇ ਜਣਮੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਸਾਂਡ ਨੇ ਦਾਸਾ ਵਸਨਯਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਰਚਿਨਾ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਵੀ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤੋਕਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਥ, ਦੱਸ ਘੋੜੇ, ਦੱਸ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਤੋਂ ਸ਼ੰਬਰਾ ਦਾ ਧਨ ਲਿਆ।" "ਮੈਨੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਕੋਲੋਂ ਦੱਸ ਘੋੜੇ, ਦੱਸ ਰਥ, ਦੱਸ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਮਿਲਿਆ; ਦੱਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵੀ।" "ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਦੱਸ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਸੌ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਸ਼ਵਥਾ ਨੇ ਪਾਯੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।" "ਸਾਰੰਜਯ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ ਬਣ। ਗਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਏ।" "ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜ੍ਰ, ਰਥ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰ।" "ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜ੍ਰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਅੱਗੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਬੀਜ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਓ।" "ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਡਫਲੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ, ਹੋਰ ਦੂਰ ਕਰ।" "ਹੇ ਡਫਲੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਗੱਜਦੀ ਹੈਂ, ਤਕਲੀਫਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਹੈਂ—ਬੁਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ।" "ਉਠ, ਹੇ ਡਫਲੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ; ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨਾਲ ਡਫਲੀ ਵੱਜੇ। ਸਾਡੇ ਰਥਵਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਣ; ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਯੋਧੇ ਜਿੱਤਣ।" "ਹਰ ਯਜਨਾ ਤੇ ਹਰ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਮਰ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦਾਤ, ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।