ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੌੜਾ ਦੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਿਭੂ ਪਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਗਾਂਗਿਆ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਮੈਦਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਨਵੀਰਤਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਤਿਆਰ ਰਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਗਾਇਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਿਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਗਾਇਕ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇਨਾਮ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਹਾਰੇ। ਤੂੰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ, ਪੱਥਰ ਫਾੜਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਵੰਡ, ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਟਾ ਦੇਂਦਾ, ਉਤਸੁਕ, ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਕ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੇ ਧਨ, ਸਾਡੀ ਜਾਤ, ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। ਤੂੰ, ਜਾਤਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਲਾਇਕ ਬਣਾ, ਦਾਨਵੀਰ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇਕ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਕਰ। ਜਾਂ, ਦਾਨਵੀਰ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਕਸ਼ਾ, ਦੁਰਯੁ, ਜਨਾ, ਪੁਰੁ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰਿਹਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ, ਆਪਣੀ ਢਾਲ ਦਾਨਵੀਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਲੋਕ ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਇੰਦਰ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੋ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਬਣ, ਇੰਦਰ; ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ। ਜਿੱਥੇ ਵੀਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ, ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਛਾਂ ਪਸਾਰਦੇ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਜਾਤ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਬੇਸਮਝ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਉਚੇਰੀ ਰਾਹ ਤੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਥ ਤੇ, ਉਹ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਣ। ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਢਲਾਨ ਤੇ, ਸੱਦੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਰਾਕ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜਨ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਵਾਕਈ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਜੋ ਪੀ ਲੈਂਦਾ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ; ਜਿਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨਵਵੇਂ ਨੌਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ; ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੀਰੋ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲੋਕ ਛੁਪਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ ਬਣਾਈ; ਇਹ ਸੋਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਮਧਯ-ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ; ਇਹ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਬਲਦ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ, ਧਨ ਦੇ ਜਥੇ ਵਿੱਚ ਹੀਰੋ, ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਨਿਚੋੜੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿ, ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸੇ ਵਾਂਗ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਚੰਗਾ ਨਾਵਿਕ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਚੰਗਾ ਰਾਹ-ਦਰਸ਼ਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਗੂ ਬਣ। ਤੂੰ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਰਭੈ, ਸ਼ੁਭ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ; ਮਹਾਂਬਲੀ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਸਰਾ ਲੈਈਏ। ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੌ ਇਨਾਮ ਤੇ ਘੋੜੇ ਹੋਣ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਲਿਆ, ਵੈਰੀ ਧਨਵਾਨ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਦਾਨਵੀਰ। ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ; ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਧਾਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਚਾਹ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੋਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਨਾ ਬਣਾ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੀਰੋ, ਹਰ ਯਜਨਾ ਤੇ; ਮੈਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ। ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਵੇ। ਇੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਰਖਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾਏ; ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੂਜਨੀਕ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਰਖਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਇੰਦਰ, ਧਾਰਾਵਾਂ, ਭਜਨ, ਚੰਟ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਯਜਨਾ ਉਤਰੇ; ਨਿਚੋੜੀ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਧਨ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਕਈ ਬੂੰਦਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਦਾ। ਕੌਣ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕੌਣ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਦ ਮਘਵਾਨ, ਸਭ ਵਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਉਂਦਾ? ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ। ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਭਯੰਕਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧਦਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ। ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਲੱਭਦਾ, ਨਵੀਆਂ ਮਿਤਰਤਾਵਾਂ ਲੱਭਦਾ। ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ, ਅਣਜਾਣੇ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਦਾ। ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਹਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ; ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਵਾਰੀ ਸੌ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ। ਬੇਲੀਆਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਚਮਕਦਾ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ। ਕੌਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰੀ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ? ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਵਿਆਪਕ ਧਰਤੀ ਪਸਾਰ ਗਈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰ; ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਕਾਲੀਆਂ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀਆਂ, ਮਰ ਗਈਆਂ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਾਂਗ। ਬਲਦ ਨੇ ਦਾਸਾ ਵਸਨਯਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਰਚਿਨਾ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤੋਕਾ ਨੂੰ ਦਸ ਰਥ, ਦਸ ਘੋੜੇ, ਦਸ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦਾ ਧਨ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਨਵੀਰਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਖਿਆ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ।