ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਸਲ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੁਣ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ।" ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਲੋੜੀਦੇ ਹੋਏ ਧਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।" ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਉਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਥ ਚਲਾ ਦੇ।" ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਦੋਸਤ ਹਨ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਲੈ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਰਤੇ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਇਨਾਮਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀੜਨ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਦਾਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਧਨ ਦੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਗੀਤ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾੜੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬਛੜੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਆਪ ਘੋੜਾ ਬਣ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡ। ਹਰ ਪੀੜਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਆਪਣੇ ਬਛੜਿਆਂ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਏ। ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਵੱਡਾ ਧਨ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਲੈ ਆ।" ਬ੍ਰਿਬੂ, ਜੋ ਪਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿਰ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਤੇਜ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਰੰਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਗਾਇਕ ਸਦਾ ਉਸ ਬ੍ਰਿਬੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਹਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਗਊਆਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।" ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਈ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ; ਧਨ, ਸਰੀਰ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਭੀ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ ਬਣ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਜਹਾਨ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। ਤੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਬਣਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ। ਜਿਹੜੀ ਵੀਰਤਾ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਕਸ਼, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਜਨਾ, ਪੁਰੂ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਆਸਰਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇ; ਆਪਣੀ ਢਾਲ ਦਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਗਊਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ। ਇੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਬਣ; ਜਦ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਖੀ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਬਿਜਲੀਆਂ ਉੱਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ। ਜਿੱਥੇ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅ ਛਾਂ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਮੂਰਖ ਵੈਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਉਹ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲੈਣ ਦੌੜਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਖੁਰਾਕ ਵੱਲ ਉਡਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭਰਾ ਦੀਆਂ ਨਿੰਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਦਾਤ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਦਯਾ ਅਤੇ ਦਾਤਾਰੀ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।