ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੋਮਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਦੇ ਗੀਤ ਲੋਕ ਗਾਉਂਦੇ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ-ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਅਡੋਲ ਆਸਰਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੁਸਤ, ਨਾਇਕ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਦੀ ਧੁਰੀ ਵਾਂਗ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵੀ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ—ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਰੇਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਛਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਅਟੂਟ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਅੱਜ, ਦੂਜਾ ਕੱਲ। ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਵਿਚਲਿਤ ਹੈ। ਲੋਕ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਪ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਲ ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਥੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨਾ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਜੁਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੱਬਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਗਹਿਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਜਤਵਾ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਰਾਤ ਪੈਂਦੇ, ਅਟੱਲ ਖੜਾ ਰਹਿ। ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਘਰ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੌ ਬਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ, ਦੂਰਲੀ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਮਦਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਰਤ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ; ਵੈਰੀ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਤੋੜ ਦੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ, ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਕਰ ਤੇ ਆਰਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਰਾਏ, ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਜਿਹੜੇ ਈਰਖਾਲੂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਲ਼ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਆਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇਜ਼, ਨੀਰਭੈ ਜਾਂ ਯੋਧਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਵੈਰੀ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ, ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਸਾਡਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਸੱਚੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਹੈ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ। ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੀ ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਅਸੀਂ ਭਰਦਵਾਜ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਲਾਲਾਇਤ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸੂਰਮੇ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਨਾਮ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸੱਚਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਮੋਹਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾ ਲਈ ਮੂੜ੍ਹ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਰਥ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਅਤੇ ਲੜਾਕੂ ਦਸ਼ਦਯੁ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਤਸੁ ਲਈ ਤੁਗਰਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਤੁਜੀ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵੇਖੇ, ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚੁਮੁਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਰੀ ਇੱਕਠੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਂ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਿਗੁਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ, ਹੇ ਨਹੁਸ਼ਪੁੱਤ੍ਰ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣ ਪਾਈਏ। ਪ੍ਰਾਤਰਦਨ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜਸੀ ਤੇਜ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਜੰਗ ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ? ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਹੁਣ ਜਾਣਦੇ ਹਨ? ਇੰਦਰ, ਇਸ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਹੁਣ? ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾ ਦੀ ਹੱਦ। ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਰਾ-ਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤੇਰੀ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਾ-ਸ਼ਿਖਾ ਦੇ ਬਚੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੇ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ। ਹਰੀਯੂਪੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅੱਧਿਆਂ ਨੂੰ ਭੈ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਜੰਗੀ, ਯਵਿਆਵਤ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਤੀਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਠੰਢ ਪਏ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਏਂ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਊਆਂ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਚੀਵੰਤ ਲਈ ਦੈਵਵਾਤਾ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਦਸ-ਦਸ ਰਥੀ, ਗਊਆਂ ਤੇ ਵਿਆਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਦਾਤਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਰਥਵਾਂ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਗਊਆਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਅਸਾਡੇ ਵਾਟੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਡੱਕਣ। ਉਹ ਇਥੇ ਫਲਦਾਈ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਸਦਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ-ਪਸੰਦ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਟੱਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਊਆਂ ਨਾ ਗੁੰਮ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਨਾ ਚੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਵੈਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਨੇੜੇ ਦਾ, ਨਾ ਦੂਰਲੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਜਾਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਪਕ, ਨੀਰਭੈ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਹੈ। ਗਊਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸਮਤ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਹਨ; ਗਊਆਂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਗ ਹਨ; ਇਹ ਗਊਆਂ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇੰਦਰ ਹਨ— ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸਦਾ ਬਲ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਗਊਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੇ ਰਹੇ।