ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਿਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਸੋਮ ਰਸ ਦੇ ਨਿਚੋੜ, ਭਜਨ, ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ। ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਉਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੁਰਮੈ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੀਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਵੰਡਦਾ, ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਨਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਭਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਇਹ ਵਾਧੂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਵਾਜਾਂ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਕੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਆ ਬੈਠਦਾ। ਭਗਤ ਸਦਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣੇ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਉਚਿਤ ਵਿਚਾਰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਹਰ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਸਮਾਗਮ 'ਤੇ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਭਰਦਵਾਜਾਂ ਵਿਚ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗੁ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ-ਸਮਰੱਥ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਤੁਤੀਆਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਚੁਸਤ, ਮਹਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵੱਡੀ ਰਥ ਦੀ ਧੁਰੀ ਵਾਂਗ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਹੁੰਦੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਅਰ੍ਯਮਾਨ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਈ ਸਾਲ, ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਥੱਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ। ਪਹਾੜ ਵੀ ਇੰਦਰ ਅੱਗੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗਹਿਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਲ ਨਾਲ, ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ; ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ ਪਏ। ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆ, ਇੰਦਰ, ਜਿੱਥੋਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਭਉ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਦਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਲਿਆ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇਹ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਰਤ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਰੋਸ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਤੇ ਦੱਸਿਉਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਈਂ, ਆਰੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਰਾਏ, ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇਜ਼, ਨਿਰਭਉ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਕਦੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਦ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਵੰਡੇ ਹੋਣ, ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਆਉਂਦਾ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਦਾ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਗਵਾਨ ਬਣਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਹੀ ਹੈ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪੂਜਾ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਦਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ; ਦੇਵੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਭਰਦਵਾਜ, ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਪਾਈਏ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਲੋਕ ਵਿਧਾਤਾ ਦੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਇਨਾਮ ਚਾਹੁੰਦੇ ਭਗਤ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਕਿਤਸਾ ਲਈ; ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਸ਼ੁਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਅਤਿਥਿਗਵ ਲਈ ਮੂਰਛਿਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਰਥ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਤੇ ਲੜਾਕੂ ਸਾਂਡ ਦਸ਼ਦਯੁ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਤੁਗਰਾ ਲਈ ਵੇਤਸੁ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ; ਤੁਜੀ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਖੀਆਂ; ਤੂੰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮਦਦ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚੁਮੁਰੀ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ; ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਠੇ ਮਾਰੇ। ਮੈਂ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਦਾਤ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ; ਪ੍ਰਾਤਰਦਨ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਜਸੀ ਤੇਜ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਰਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਕੀਤਾ; ਭਾਵੇਂ ਸਭਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਯੁੱਧ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਹੁਣ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤੇਰੀ ਨਵੀਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਪਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।