ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਅਦੁੱਤੀਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਭਗਤ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੈਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੋ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਭਾਰੀ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਹਰ ਮਦਦ ਲਈ, ਲੋਕ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਵਿੱਧੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੇ ਰਹਿਣ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ’ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੋ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮਿਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਰਪ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਤਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸੋਮੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੋਠੜੀਆਂ ਤੋੜੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸੋਨੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੌਆਂ ਘੇਰੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਛਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਬਚਿਆ। ਜਦ ਸੁਸ਼ਨਾ ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਦੇ ਘਾਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ, ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਵੈਰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ। ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਲਈ ਰਸਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ’ਚ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਦਾਸਾ ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਿਤ, ਨਿਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਿਪਰੂ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਿਜ਼ੀਸ਼ਵਨ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੈਤਸੂ, ਦਸ਼ਮਾਇਆ, ਦਾਸੋਨੀ, ਤੁਤੁਜਿਨ ਨੂੰ ਛੁੜਾਇਆ; ਟੁਗਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵਧਣ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖੱਡ ਵਿਚ ਜੋਤੇ ਹੋਣ, ਉੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ। ਭਗਤ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰੂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ਨਾ ਕਵੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਆਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਣਜਿੱਤ ਵੰਸ਼ਜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਕੰਪਦੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹੀ ਵਾਂਗ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਕੁਮੁਰੀ ਤੇ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਚਮਕਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਡਰਪੋਕ ਯਜਮਾਨ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਕਵੀ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਨਾਸ਼ਰਹਿਤ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹੋ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵਿਖਾਇਆ। ਮਾਨਵ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਉਲੰਘਣ। ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਯਜਨਾ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਭਜਨ, ਕਿਹੜਾ ਯਾਜਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਤਰਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਮੱਧ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਹੋਣ, ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲੇ। ਜੋ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮਹਾਨਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਭਗਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੰਦਰ, ਕਵੀ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦਾ ਸਦਾ ਸਹਾਇਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰੀ। ਅੱਜ ਲਈ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਓ; ਪੂਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅੱਗ, ਪੁਰੰਧੀ, ਸਵਿਤਾ, ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਕਈ ਭਗਤ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਅਮਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਅੱਗ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜੋ ਮਨੁ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਔਖੇ ਰਾਹਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਅਥਾਹ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਇਕ ਯਾਦ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਇੰਦਰ ਹੈ; ਆਓ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚਾ, ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਨਵਗਵ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟੇ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੱਚੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦੌਲਤ, ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ, ਤੇ ਬਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪੁਰਾਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ, ਦਾਤਾਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਦੇਖਦੀ ਹੈ, ਕੰਪਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਾਨੀ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਇਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਲਈ ਆਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਪੱਕੇ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਸਦਾ ਨਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਤੇ ਤਕਲੀਫਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰੇ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਚਮਕਾਓ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਜਲਾਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਲਈ ਬੰਜਰ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਜਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਛਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆ, ਜਿੱਤ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬਲ ਨਾਲ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਾਸਾ, ਆਰ੍ਯਨ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਇਆ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ, ਸਾਡੇ ਸੋਮਾ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ, ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਰੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਦੀਵ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਰਹੀ। ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਦੌਲਤ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।