ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਮਨੋਰਥ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਕ ਅਟੱਲ ਜੋਤ ਸਾਰੇ ਲਈ ਦਿਸਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਜੋਤ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਭਟਕਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ, ਹੁਣ ਕੀ ਸੋਚਾਂ? ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅਮਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਫਿਰ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੁੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋਤਰ, ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਜਨ ਉਸ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਖਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿ ਲਹਿਰਾਂ ਪਾਰ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਦਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਓ; ਬੈਠ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਭਰਦਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਿਫ਼ਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਾਓ; ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਈਏ, ਸੌ-ਗੁਣਾ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ। ਅਗਨਿ, ਹੇ ਹੋਤਰ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਕਰੋ; ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸੱਦਾ ਰੁਕਣ ਨਾ ਦਿਓ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ—ਸਭ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਵੱਲ ਮੁੜਣ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਤਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਆਉਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰ। ਭਾਵਨਾ ਭਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਗਾਇਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਵਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ ਚਮਚ, ਚੰਗਾ ਭਜਨ—ਤਦ ਘਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਟਿਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ, ਹੋਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਤ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਦੂਰੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਆਪ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਉਹ, ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਲਈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਰਜਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਪਾਵੇਂ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਾਰੀਗਰ ਵਿਅਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾ। ਤੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਬੇਚੈਨੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੈਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਉੱਡਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਤੇ ਬਲ, ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ। ਤੂੰ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਅਦਭੁਤ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੂੰ ਧਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਰਿਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਸੱਚਾ ਸੁਆਮੀ, ਬਲ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਰਿਸ਼ੀ ਕੰਜੂਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਲ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਨ ਨਾਲ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਭਜਨਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਸ਼ੂ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਬੱਚੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇਵੀਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾਈਏ; ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪੁਰਾਣਾ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਵਾਕਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਚਾ ਧਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਣ ਲੈ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨਿਆਈ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਜਲ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਸੁਆਮੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਰੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਧਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਲਿਆ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਘਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਵੈਰ, ਪੀੜਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰਵਾ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਦ ਆਧਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਰਗੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਇਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਸਿੱਧੀ ਲੌ ਨਾਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਅਕਤੀਤਮਕ, ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਅਣਰੋਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੇਟ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ। ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਿਮਾਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੋਤਰ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਤੁਰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਜਗਾਓ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਮਰ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾ-ਸੁਭਾਵ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਦਾ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।