ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਤਾਰ (ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ) ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਮਾਰਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰ। ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ! ਸਾਨੂੰ ਮਿਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦਯਾ ਲਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ, ਚੰਗਾ ਘਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਉੱਗੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਮਲ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਰੋਣਕ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਚਲਚਲਾਹਟ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਵਸਦੇ ਘਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਰੂਪ ਵੀ ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਦੌੜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਅਗਨਿ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਹਾੜ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਚੁੰਘਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਘਲਦੇ ਧਾਤ ਵਾਂਗ, ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਾੜਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਿਘਲਦੇ ਧਾਤ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਰੋਸ਼ਨ ਰਸਤਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਲ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਗਾਂ ਉਂਘਦਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਵੇਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਅਮਰ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਹੁਣ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ, ਅਗਨਿ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਚਮਕ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਅਜਿਹਾ ਹੀ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਦਾ ਅਤਿਥੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ; ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਧਨ, ਸਵੇਰਾਂ ਤੇ ਅਤਿਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸੁਰਜ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਲਪਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਟੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਬਣਾਇਆ। ਤੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਉਲੰਘਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹਵਨ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਰਾਈਏ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਰਦਾ, ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਫੜਿਆ ਜਾਂ ਘਿਰਿਆ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਦਾਨੀ ਪੈਗਾਮ-ਵਾਹਕ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਲਪਟਾਂ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਬਾਤ ਵੱਡੀ ਸੁਣ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੀਰ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਨ-ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖਮਈ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਰਸਤੇ ਦੇ, ਧਨ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਸੌ ਵਾਰ, ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਤ ਸੱਚੀ, ਜੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰ ਹੈ; ਜੋ ਧਨ ਦਿੰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਵਿਚ, ਹੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪੁਰਾਣੀ ਦੌਲਤ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਯਜਨ ਯੋਗ, ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ; ਜਿਸ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਭਲਾਈਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ, ਸਭਾ ਵਿਚ, ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਧਨ ਵੰਡਦਾ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਜਾਂ ਗੁਪਤ। ਜੋ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਪਟਾਂ ਸਾੜ ਦੇਣ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ। ਜੋ, ਯਜਨ, ਅਰਪਣ, ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ; ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਅਮਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਨ, ਮਹਿਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਮਾਨੀ ਲਪਟਾਂ ਅਤੇ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਗੀਤ-ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ; ਧਨ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ; ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਦਯਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ। ਚਮਕਦਾਰ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤਾਰ, ਲੱਕੜ ਪਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਗੜਗੜਾਊਂਦਾ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੂੰਜਦਾ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਅਗਨਿ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ, ਲਿਆਉਂਦਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਦੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ। ਭਿਆਨਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ, ਨਵ-ਜਨਮ, ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੀਆਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾੜਦੀਆਂ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜੇ, ਤੇਜ਼, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪਹੀਆ, ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ 'ਤੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਚੌੜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲਪਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਛੱਡਦੀ। ਹੀਰੋ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਰੋਕਣ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਭਿਆਨਕ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ। ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤਿੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਵਸ਼ ਕਰ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਅਦਭੁਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਭਾਗ, ਅਦਭੁਤ ਰਾਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ, ਬਹੁਤ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿ-ਕਰਣ ਯੋਗ, ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਅਟੱਲ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਤਿਥੀ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਿਆ, ਹਥ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਵਾਂਗ। ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਧਨ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ—ਉਸ ਵੱਲ ਲੋਕ ਧੱਕਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਵੀਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇੱਛਤ ਧਨ ਰੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਭਯੋਗ। ਹੇ ਅਮਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਆਉਂਦੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਚਮਕਿਆ। ਹੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਨਿਯਮ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਧਿਆਂ ਵਿਚ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੱਭਿਆ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਿਆ। ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਵਧੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ। ਉਹ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਚੁੱਕਾ; ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਮਾਪੇ; ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਫੈਲ ਚੁੱਕਾ; ਅਟੱਲ, ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤਕਾਰੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਚਿੱਟੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲਾਲ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ, ਸੁੰਦਰ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਦਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।