ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੌੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਯੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੋੜ ਆਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੋ।" ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਜੇਯ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪੱਖ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੋ।" ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਅਮਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ-ਸੰਪੰਨ ਰਥ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੋ। ਅੱਗਨੀ ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲ ਉੱਠ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਜ਼ਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਲੈ ਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਕੇ। ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਪੀਣ-ਯੋਗ ਪਾਨ ਦੇਣ ਆਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਬਣ ਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਮਦਦ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਾਪਿਤ ਥਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼, ਪਹਾੜਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆਓ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੋਸਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰਪੂਰ ਮਾਰਗ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੱਲੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵੀਰ, ਤੇ ਅਮਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਜਾ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਓ ਤੇ ਪੀਓ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਵੇਰੇ ਯਜਨਾ ਸਜੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਕਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਹਵਨ ਪਾੳ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਾਸਤਿਕ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਿਛਲਾ ਉਪਾਸਕ ਹੋਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਸ਼ਹਦ-ਰੰਗਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਸੋਚ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਸਤਯੋ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਣ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਭਰ ਲਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੱਲੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵਿਰ, ਤੇ ਅਮਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ। "ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੇ ਨਾਸਤਯੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮੇ ਵੱਲ ਉੱਡ ਆਓ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮੇ ਵੱਲ ਆਓ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਮੇ ਵੱਲ ਉੱਡ ਆਓ।" ਜਦ ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਵੀਂ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। "ਹੇ ਦਰਖਤ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜਣੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਖੋਲ੍ਹ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ ਤੇ ਸਪਤਵਧ੍ਰਿਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।" ਡਰੇ ਹੋਏ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਪਤਵਧ੍ਰਿਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਰਖਤ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ ਤੇ ਜੋੜਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਰੋਵਰ ਦੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਭਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਗਰਭ ਹਿਲੇ ਤੇ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਸਮੇਤ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਜੋ ਬੱਚਾ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਜੀਉਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। "ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੱਚੀ-ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।" ਤੂੰ, ਚੰਗੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਉੱਠ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਦਾਤਰੀ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਆਵੇ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਉੱਠਦੀ, ਮਹਾਨ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੋ ਅੱਗਾਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਭੰਡਾਰ ਤੇਨੂੰ ਦਾਤ ਲਈ ਓਹਲੇ ਪਾ ਲੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਦਾਤੀ ਲੋਕ ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦਾਤਰੀ ਉਸ਼ਾ, ਵਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਰੱਖ; ਉਹ ਦਾਤੀ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਰੀ ਉਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਚੌੜੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ; ਉਹ ਦਾਤੀ, ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਡਾ ਧਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇ, ਹੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਚਮਕ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਾਂ ਓਹਲੇ; ਚੋਰ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਜਿੰਨਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇਣ ਜੋਗ ਹੈਂ; ਹੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰਕਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਲਾਲੀਮਈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਰਗ ਸੁਖਾਲੇ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ, ਸਭ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਰਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਜੋਗ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਦੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਦਾ ਮਾਰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੀ। ਉਹ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਉਸ਼ਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ। ਉਹ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਚੰਗੀ ਮਹਿਲਾ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਲਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਮਹਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਪਤਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਭੇਟਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਤਿਕਾਰ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਨਾਮ। ਮੁਨਿ ਸਭ ਰੂਪ ਛੱਡਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ; ਚੋਟੀ ਦਾ ਸਾਵਿਤਰ ਅਕਾਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਸ਼ਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੋਸਤ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਚਾਨਣ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।