ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਜੁੜਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸੀ। ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਾਤਰਾ-ਮਾਰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹਨ। ਜੋ ਭਜਨ ਅਸੀਂ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਰਚੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, “ਹੇ ਆਸ਼ਵਿਨੋ! ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ? ਹੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।” ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਨਾਸਤਿਆਸ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੋੜੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਜਨਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਥ ਕਰਦੇ ਹੋ?” ਅਤ੍ਰਿ ਆਗਲੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਸ ਲਈ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ? ਕਿਸ ਦੇ ਭਜਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਉਹ ਹੋਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।” ਆਸ਼ਵਿਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਪਸ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਕਦੇ ਨਿਕਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਚੋਰ ਨੂੰ ਫੜਦੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਚ੍ਯਵਨ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਇਆ। “ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਹੈ,” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਓ।” ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਅੱਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੌਣ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ? ਕੌਣ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਧਨ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ?” ਉਹ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਕਈ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।” ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰ-ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸਤੁਤੀ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ; ਆਸ਼ਵਿਨ ਸਾਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਜਦ ਵੀ ਆਸ਼ਵਿਨ ਇਹ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾਨ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਮੋਲਕ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਨ ਵਾਲੇ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਓ। ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖਜ਼ਾਨੀਆਂ ਰਥ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ; ਚਿੱਤਲੀਆਂ ਹਿਰਣ ਜਾਂ ਕਲਗੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਜੂਬਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਗਦੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਥ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਆਦਮੀ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ, ਓਸ ਨਾਲ ਭੀਨੇ ਹੋਏ, ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਪੰਛੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।” ਉਹ ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਹੁਣ ਆਓ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਗਾਇਕ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।” ਸਵੇਰ ਹੋ ਗਈ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗ, ਅਗਨੀ, ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਥ, ਅਮਰ ਨੇ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ—ਸਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਅੱਗ ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲ ਉਠਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ, ਹੇ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਓ, ਗਰਮ ਪਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਤਿਆਰ ਰਸਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਪਾਨ ਲਈ ਆਓ, ਸੱਚੇ ਦਇਆਲੂ, ਉਲਟ ਕੇ ਭਗਤ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਓ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਮਦਦ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਵਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਮਰ ਅਸੀਸਾਂ ਮਿਲਣ। ਸਵੇਰੇ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਨ ਦਿਓ; ਲੋਭੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਪਾਨ ਪੀਣ। ਸਵੇਰ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਕਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਹਵਨ ਪਾਓ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਾਸਤਿਕ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਘੀ ਵਗਾਉਂਦਾ ਰਥ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਨਾਸਤਿਆਸ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਵਧੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹੇ। ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਮਰ ਅਸੀਸਾਂ ਮਿਲਣ। “ਇੱਥੇ ਆਓ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਉੱਡੋ।” ਆਸ਼ਵਿਨ, ਹਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਉੱਡੋ। ਆਸ਼ਵਿਨ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਤ ਯਜਨਾ ਲਈ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਉੱਡੋ। ਜਦ ਅਤ੍ਰਿ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਵੀਂ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। “ਹੇ ਦਰਖਤ, ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲਈ ਰਾਹ ਖੁਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਰਾਹ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਤੇ ਸਪਤਵਧ੍ਰਿਨ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।” ਡਰੇ ਹੋਏ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਪਤਵਧ੍ਰਿਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਰਖਤ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਜੋੜਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕੰਵਲਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਜਠਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਹਿਲੇ, ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਮਦਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ।