ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਿਆਵਾਸ਼ਵ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦਇਆਲੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਸੰਤਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਸੋ ਗੁਣਾ ਵਾਧੂ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਣ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜਦ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਅਤੇ ਅਸੱਤਕਾਰਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਾਹੀਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਚਲਾਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਸ਼ਵਰੀ ਭਾਵਨਾ ਵੱਲ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੋ ਅਣਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਪਣੀ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹੀਨ ਇਸਤਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਰਸਤਾ ਸਿਆਵਾ ਵੱਲ ਮੋੜ ਗਿਆ, ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਿਮਰੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੋ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਸਦਾਰ ਮਦ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਸ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਫੌਜ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਜੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਪਰ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਜਣੇ ਕਿੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹਨ? ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਿਤ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਥਵਾਹੇ ਵਾਂਗ, ਦਰਭਿਆ ਉਰਮਿਆਪੁੱਤਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ। ਅੱਤ, ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਤੇ ਰਥ-ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਇੱਥੇ ਰਥਵਾਹਾ, ਦਾਤਾਰ, ਹਰੀ-ਭਰੀਆਂ ਘਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਚ ਓਹਲੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪੱਕਾ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਖੁਲਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਦਸ ਸੌ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਖੜੇ ਹੋਏ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਉਸਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਇਕ ਧੁਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਉਗਾਇਆ, ਗਾਂ ਵਧਾਈਆਂ, ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘਿਉਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੀ ਓਰ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ-ਸੰਭਾਲੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇ ਖੰਭਾ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਰਥ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ; ਚੰਗੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਮਧੁ ਲੱਭੀਏ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਖੰਭਾ ਉੱਭਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਉੱਭਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ, ਅਟੱਲ, ਦਾਤਾਰ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਓ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਜੀਵਣ ਤੇ ਵਧੀਏ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਓ; ਜਿਸ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੱਚੇ ਆਗੂ, ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੀਂਹ, ਦਾਤ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਗੱਜਣੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ, ਮਹਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ; ਅਜੀਬ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਬੱਦਲ ਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਸਾਨ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਨਾਇਕ; ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ sovereigns, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹੋ। ਪਰਜਨਯਾ ਉੱਚੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰੁਤ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਜੀਬ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਲਾਲ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਥਾਮਦੇ ਹੋ, ਅਸੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਸੂਰਜ, ਅਜੀਬ ਰਥ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਚਾਨਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਬਾਂਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਚਲਾਈਆਂ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਆਉਣ; ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਾਂ; ਇਸ ਪਿਆਰੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸੀਏ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮੈਂ ਯੋਗ ਭਜਨ ਰੱਖਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਤਾਰਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਮਿਤ੍ਰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਤਾਰਾਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿਓ। ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯੋ, ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੌੜੋ, ਮਨੁੱਖੋ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ। ਜੋ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਦੱਸੇ—ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਫ਼-ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ।