ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਵੀ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਰੌਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਾਰੁਤ ਨਾ ਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਨਾ ਛੋਟੇ; ਇਹ ਸਭ ਭਰਾ-ਭੈਣ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪਿਤਾ, ਜ਼ਹਾਨਤ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖੀ ਦਿਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਾਂ ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਥਾਰਥ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼, ਦਾਤਾਰ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ, ਤੂੰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ, ਅਮਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗਨੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਆ। ਕੌਣ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ? ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਲਗਾਮਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਆਏ? ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਾਬਕ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ। ਜਾਓ, ਹੇ ਵਿਰੋ, ਨੌਜਵਾਨੋ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗਨੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹੋਏ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਨਤਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਦਾ ਧਨ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਾਧੂ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਾਤਾਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਆਵਾਸ਼ਵਾ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਇਸਤਰੀ, ਤਦੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਵਧ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਵੱਲ ਨਾਂ ਜਾਵੇਂ। ਉਹ ਚਤੁਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਮਨ ਦਿਵਤਾ ਵੱਲ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਖਦਾ, "ਮੈਂ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਂ"; ਉਹ ਪਣੀ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ। ਨੌਜਵਾਨ, ਉਤਸੁਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਰਾਹ ਸ਼ਿਆਵਾ ਵੱਲ ਮੂੜ ਗਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਲਾਲ ਰਥ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਨੇਕ ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਜੋ ਝੁੰਡ ਹੈ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਜੈ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ ਹੈ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਨਿਰਮਲ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣਦੇ ਹੋ। ਯੋਗ੍ਯ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਧਨ ਦਿਓ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਦਾਰਭਿਆ, ਉਰਮਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੱਕ ਪੁਚਾ। ਅਤੇ, ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮਾ ਪੀੜਨ ਤੇ, ਰਥ-ਦੌੜ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇੱਥੇ ਰਥਵਾਨ, ਦਾਤਾਰ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਖੁਲਦੇ ਹਨ; ਦਸ-ਸੌ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਖੜੇ ਹੋਏ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਧੁਰਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਬੂਟੀਆਂ ਉਗਾਉਂਦੇ, ਗਾਂ ਵਧਾਉਂਦੇ, ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਲ ਵੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਸ਼ਹੂਰ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਸਨ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਲਾਵਾਲੀ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਨਿਰਦਈਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ, ਇਲਾਵਾਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰ-ਥੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਥੰਭ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਨੂੰ ਦਿਵਿ-ਘੋੜੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਫ਼ੱਲਦਾਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਠੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਮਾਧੁਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਥੰਭ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਡੂੰਘਾਈ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅਟੱਲ, ਦਾਤਾਰ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਿਅਕ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਜੀ ਸਕੀਏ, ਵਧ ਸਕੀਏ। ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਖਿਅਕ ਵਜੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੀਂਹ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਮਰਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਗੱਜਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ; ਅਦਭੁਤ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਆਸਾਨ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋ; ਤੇਜਸਵੀ ਗੱਜਣੀਆਂ ਖਿੜਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾ ਕੇ ਧਨ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਪਰਜਨਯ ਤੇਜ਼, ਰੌਸ਼ਨ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰੁਤ ਤੁਹਾਡੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਲਾਲ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ, ਅੱਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਛਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਫਲਦੀ-ਫੂਲਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।