ਪਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਜੋਥਮਾਰ ਦਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ—ਇਹ ਸਨ ਮਾਰੁਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋਤਿ ਅਤੇ ਵੱਡਪਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਨਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਅਮਰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਗਾਥਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਮਾਰੁਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁਤੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ। ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਦੀਆਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਬੇਅੰਤ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ, ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਕੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ। ਉਹ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਨਾਹ ਕਦੇ ਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਾਹ ਮਰਦਾ, ਨਾਹ ਕੰਬਦਾ, ਨਾਹ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਛਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ; ਜਦ ਗਾਇਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਦਿੰਦੇ। ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਹਾੜ—all ਮਾਰੁਤਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਰਛੇ, رانਾਂ ਉੱਤੇ ਖੰਜਰ, ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਤੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ, ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੁੱਗਾਂ। ਉਹ ਅਣਪਕੜੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਜਦ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ, ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਝੀ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਕਮਾਨੀ ਤੀਰ ਕਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਮਾ ਗਾਇਕ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ, ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ। ਮੈਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਸਕੀਏ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਬਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੌ ਜਮਿਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਟੋਲੀ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਾਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਕਤਾਰਬੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਇੱਕਠੇ ਜਨਮੇ, ਇਕੱਠੇ ਛੁਟੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਉਠਾਉਂਦੇ, ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਚਿੱਟੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ, ਸੋਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ। ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ; ਉਹ ਜਿਥੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ, ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਸਿਫਤ ਹੁੰਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਮਾਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਕਬੂਲ ਕਰੋ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਦਾਨੀ, ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਾਲੂ ਵਾਂਗ ਤੀਖੇ, ਜੰਗਲੀ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਹਟਾਉਂਦੇ, ਪਹਾੜਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ, ਟਿੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੰਦੇ। ਹੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਭਾਵਾਨ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ, ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਦੌੜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲਾਲ, ਗੂੰਜਦਾਰ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਕਦੇ ਠਹਿਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਖਜਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਜੋ ਰਥ ਲਈ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਜਨਮਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਓ। ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਕੋਲ ਵਾਜ, ਬਰਛੇ, ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ, ਤੀਰ ਤੇ ਤਰਕਸ਼ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸੋਭਾਵਾਨ, ਰਥ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ—ਮਾਰੁਤੋ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੰਗਲ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਤੇ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਝੰਝੋੜ ਦਿੰਦੇ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜਦੇ ਹੋ। ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦਾਨੀ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਵਿਅਪਕ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਅਕਾਲੀ ਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਛੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀਰਤਾ, ਹਥਿਆਰ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ, ਜੋਤਿ ਭਰੀ, ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਜਦੀ ਰਹੀ।