ਇੱਕ ਸੁਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਸਦੇ ਹਰੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਗਏ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾੜਿਆ। ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਲ ਆਪਣਾ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਵਗਵਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਕਲੇਸ਼ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ, ਇੱਕ ਸਮਝਦਾਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹਲਕਾ, ਮਦਦਗਾਰ ਜੀਵ ਉੱਤੇ ਜੁਆ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਪਰ ਜੋ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼্ণੁ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਭਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ—ਮੈਂ ਵਿਸ਼্ণੁ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼্ণੁ, ਵਾਤਾ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ; ਸੋਮਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ; ਰਿਭੁ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਵਿਭਵਨ ਸਾਨੂੰ ਸਮਪੰਨਤਾ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਾਹ ਤੇ ਵੱਸੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਪੂਸ਼ਣ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਆਰਯਮਨ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਦਿਲ ਹਨ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਭਗਾ, ਜੋ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਦਿਤੀ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ, ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਜਿੱਤ ਬਖ਼ਸ਼ਣ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਇੰਦਰਾਣੀ, ਅਗਨਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰਾਕ—ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰੁਣਾਣੀ ਸੁਣੇ; ਧਰਮ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲਿਆਣ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਨ ਰਸਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇਕਠਿਆਂ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬਲਵਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਪਤਥਰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਚਾਰ, ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਓਹਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਦਸ ਉਸਦੇ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਚਲਣ ਲਈ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਉੱਚੇ ਗਊਆਂ ਤਿੰਨ ਹਨ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਰੂਪ, ਇਹ ਨਿਵਾਸ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਨਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੁੜਵੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚੋਲੇ ਬੁਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਮਿਲਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਧੂਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਗਨੀ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਡੂੰਘਾਈ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸਦੇ ਆਸਨ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਨਿਵਾਸ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਤਮ-ਤੇਜਸਵੀ, ਮਹਾਨ ਵੱਲ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਅਦਭੁਤ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਵਿਸਥਾਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ। ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੋਰ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹਿਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਤਥਰਾਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੜ੍ਹਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਵੀ ਹੋਣ, ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਰਸਤਾ, ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਧਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਰ-ਮੂੰਹੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਜਦ ਵਰੁਣ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਭਗਾ, ਧਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ। ਮਹਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤਤੀ ਕਰੋ। ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਪੂਸ਼ਣ, ਭਗਾ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸਤੁ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼্ণੁ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅੱਗਨੀ—ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਸਵੇਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵਿਤਾ, ਜੋ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਨਦੀਆਂ, ਵਗਦੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚਲਦੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਜਦ ਮੈਂ, ਯਜਮਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਜੋ ਵਾਸੂਆਂ ਦੀ ਸਤਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੂਰਲੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਸਤਾ ਦਿਓ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਹਰ ਮਾਣਵ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵਯ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ, ਮਾਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਦਿਵਯ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ—ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਹੋਈਏ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ ਜੋ ਇਕਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇਵੇ; ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਨੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਬਹਾਦਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲਾਭ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਵਯ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਰਥ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ; ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸਤਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਆ; ਭੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਯਜਨਾ ਉੱਤੇ ਆ; ਅੱਗਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪੀ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਆ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਵਾਯੂ, ਪਾਨ ਲਈ ਆ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਨਿਕਲੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਆ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮਿਆਂ ਦੇ ਪਾਨ ਯੋਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਨਿਰਮਲ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲਈ ਆਓ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮੇ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਨੀਵਾਂ ਵਲ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਇਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ, ਆ, ਅਤ੍ਰੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਕਲੇ ਭੇਟ ਉੱਤੇ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਣੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੱਕ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਰੂਪ, ਹਰ ਇਕਤਾ, ਹਰ ਭੇਟ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।