ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੀਖਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਮੰਚ ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਧਰਣਸੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀਤ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਲਾਉਣ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅੱਗਨੀ ਲਈ, ਸਿਆਣੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਏ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੋਧ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲੇ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਅਮਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਪਹੁੰਚਣ ਜੋਗ, ਦਾਤਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉੱਚੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ, ਸਿਆਣਾ, ਅਚੰਭਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸੱਚ ਹੈ। ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇਜ਼, ਸੱਚੇ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਯਾਜਕ, ਭਾਰੀ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਬੱਚਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾ, ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਥਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਵਾਨ, ਨੀਵਲੇ, ਸੱਚੇ ਲਈ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਤੁਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਵੰਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਸਿਆਣੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਭਜਨ ਲੀਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਵਧਦਾ ਰਹੁ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਜੀਊਣ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਛਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵੱਡੀ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ, ਅਟੱਲ ਵੀਰਤਾ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਜੰਮਿਆ, ਮੂਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਉਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ, ਰਿਸ਼ੀ, ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਚੰਗਾ ਧਨ ਵਾਲਾ। ਮਹਾਨ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਖੁਦ ਢੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕਰੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਰਸਤੇ ਮਿਲਦੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਥੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਕੰਬਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਰਾਜ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਬੋਲਦਾ, ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ। ਬਛੜੇ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ, ਮਹਾਨ ਧਨ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਲਈ ਭਰ ਦਈਏ। ਬਾਜ, ਮਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ, ਸਭ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਅਚੰਭਤ, ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਲੱਭਦੇ, ਉਹ ਸਾਂਡ ਦੇ ਸਿੰਗ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਗਣ ਵਾਲੀ ਮਦਿਰਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦਾਨੀ, ਉਪਾਸਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਗਿਆਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਤਾ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਸਾਂਝ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਵਿਚਾਰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ—ਉਹ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ, ਭਜਨ ਉਚਾਰਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤਾ। ਜੋ ਜਾਗਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਭਜਨ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਜੋ ਜਾਗਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਟ ਜਾਂਦੇ; ਜੋ ਜਾਗਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਆਖਦਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਅੱਗਨੀ ਜਾਗਦਾ—ਉਸਨੂੰ ਭਜਨ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਅੱਗਨੀ ਜਾਗਦਾ—ਉਸਨੂੰ ਚੰਟ ਜਾਂਦੇ; ਅੱਗਨੀ ਜਾਗਦਾ—ਉਸਨੂੰ ਸੋਮਾ ਆਖਦਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਧਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰਗ ਜਾਣਦਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਨਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ; ਅਸਮਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖੰਭੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਭਜਨ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਮਹਾਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਖੁੱਲਦੇ, ਅਸਮਾਨ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਤੀ ਗੂੰਜਦੀ। ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ; ਗਿਆਨੀ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਈਏ; ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰੀਏ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾਈਏ; ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੀਏ, ਸਾੜੀਏ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧੀਏ। ਆਓ, ਦੋਸਤੋ, ਉਹ ਸੋਚ ਬਣਾਈਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਮਿਲਿਆ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੂ ਨੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਇੱਥੇ, ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਨਵਗਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਸਰਮਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ, ਗਾਂ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਤੇ, ਜਦ ਅੰਗਿਰਸ ਗਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਇਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹੈ; ਸਰਮਾ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹੀ ਗਾਂ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਸੂਰਜ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁਤਿਆ, ਜਦ ਆਪਣਾ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਲੰਘਦਾ, ਤਦੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ; ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਸਿੱਧਾ ਉੱਡਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਹਰੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ; ਗਿਆਨੀ, ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ; ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਵਗਵਾਂ ਨੇ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ; ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਇਸ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਈਏ। ਸਿਆਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅਣਜੁਤੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਜੁਆ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਆਸਾਨ, ਮਦਦਗਾਰ ਨੂੰ; ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਨਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਰ ਮਾਰਗ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਗੂ ਸਿੱਧਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ। ਅੱਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਉਣ; ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪੂਸ਼ਨ, ਭਗ, ਸਰਸਵਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ—ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪੂਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਭਗ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਵਾਤਾ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ; ਸੋਮਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ; ਰਿਭੁ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਤਰ, ਵਿਭਵਨ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ। ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਪੂਸ਼ਨ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਉਹ ਪਹਾੜ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਨਦੀਆਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ। ਭਗ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਵੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਦਿਤੀ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ—ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਅਗਨਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰਾਕ। ਦੋ ਜਹਾਨਾਂ ਦੀ ਵਰੁਣਾਣੀ ਸੁਣੇ; ਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਨਦੀਆਂ, ਤੇ ਮਾਤਾ-ਸਰੂਪ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।