ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣ ਲਈ ਪੁਰਾਤਨ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕਾਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਇਹ ਕਾਵਿ-ਬਾਣੀ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਗੀਤਾਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੀਤਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ! ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਨਿੱਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਓ, ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਪੱਥਰ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਇਹ ਨਿੱਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ! ਤੂੰ ਜਿੱਤੂ, ਤੇਜ਼, ਬਲਵਾਨ, ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਸੋਮ ਪੀਣੀ ਤੇ ਆਉਂ, ਤੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦੈਤਿ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ, ਤੂੰ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਵਾਂਗ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਓਲੇ ਆਈ, ਇੰਦਰ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਚੌਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਓਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੱਭ ਲਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ; ਨਾ ਗੁੱਸੇ, ਨਾ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਵਰਗਾ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਾਜਕ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ ਸੀ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ! ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੋਧਣ ਜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰ্যমਨ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੁ, ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਭੈਣਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਪਵਨ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਕਣ੍ਵ, ਯਾਜਕ, ਤ੍ਰਿਥਾ, ਤੇ ਪਵਨ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ; ਪੁਸ਼ਣ ਤੇ ਭਾਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ; ਮਨ ਧਨ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭੇ। ਉਸ਼ਿਜ ਦੇ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋਤਰ ਤੇ ਮਾਰੁਤ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬੁਲਾਓ; ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੋਸ਼ਕ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ। ਧਰਮਣੀ, ਦਾਤਾ ਪਤਨੀਆਂ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਧਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯੋਗ੍ਯ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਜਨ ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀਆਂ, ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧੀਸ਼ਣਾ, ਪੇੜ ਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਵਾਸੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਵੀਰ; ਪੋਸ਼ਕ, ਅਪਤ੍ਯ, ਪੂਜ੍ਯ, ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਤ੍ਰਿਥਾ, ਜਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਲਾਲ ਲੌਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਕਦ੍ਰ, ਭਾਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੀਏ? ਜਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਜੰਗਲ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਹਾੜ, ਤੇਜ਼, ਬਲਵਾਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਬੋਲੇ ਸੁਣੇ; ਜਲ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਦਭੁੱਤ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਡਰ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਮਖਾ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਤਪਤੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜ ਵਧਣ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਰਿਆ ਵਗਣ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ। ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਤੇ, ਬੁਢਾਪਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਮਾਤਾ ਆਪਣੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ? ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਈਏ; ਆਹਿਰਬੁਧਨਿਆ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ; ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਨੇੜੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਧਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੇ ਜੇ ਜਰ ਆ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਵਾਸੂ, ਅਸੀਂ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਦਾਤਾ ਦੇਵੀ, ਦਇਆਲੁ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਾਗ ਲਿਆਉਣ। ਇਲਾ, ਗੋਧਣ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜਾਂ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ ਹੋਵੇ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਧੂ, ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਫਲ-ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਆਉਣ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰਤਾ ਦੇਵੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਲੱਭੀਏ; ਮਿਤ੍ਰ, ਭਾਗ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭੀਏ। ਪੰਜ-ਭਾਗੀ ਯਾਜਕ, ਜੋ ਚਿੱਟੀ ਘੋੜੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈ, ਸੁਣੇ; ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਦਿਤੀ ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕੋ; ਉਹ ਮੱਖਣ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ ਹੋਵੇ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਗਾਂ, ਤੇਜ਼, ਸੋਨੇ, ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਇਕਜੁਟ ਕਰ। ਭਾਗ, ਸਵਿਤਾ, ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਇੰਦਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਿਜੇਤਾ, ਧਨ, ਰਿਭੁ, ਇਨਾਮ, ਤੇ ਪੁਰੰਧੀ, ਅਮਰ, ਮਹਾਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਾਰੁਤ, ਅਜੇਤ, ਵਿਜੇਤਾ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਨ ਬਾਅਦ, ਨ ਕੋਈ ਨਵਾਂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਨੇਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਵੀਰ ਅਖੁੰਝ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ। ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ, ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਮਾਰੁਤ, ਅਗਨੀ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਾਤਾ-ਭਾਵ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਚਿਰਕਾਲ ਸੁਖੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇ।