ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਦੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਭਗਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਨੂੰ ਚਮੜਾ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਰਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਦੇ ਦਸ ਚਿੱਟੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ। ਉਹ ਲਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ। ਫਿਰ ਮਾਰੁਤਾਸ਼ਵਾ ਦੇ ਲਾਲ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਵਨਯਾ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਵਰਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੇ ਵੈਰੀ ਅਜੇ ਜਨਮੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਜਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਭੋਗੀ ਲਈ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੀਸੋ, ਉਤਸਵ ਮਨਾਓ। ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਸਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ 'ਚ ਜਾਂ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸੱਚਿਆ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਧਨ-ਖਜ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇੰਦਰ ਕਿਸੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਦਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅਰਪਣ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਅਮੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਪੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਉਹ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਅਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਤੇ ਜੋ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦਾਸਾ ਤੇ ਆਰੀਆ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਖੁਰਾਕ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਧਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਧਨ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਧਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ—ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜੋੜੀਦਾਰ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਦੀ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੀਤ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਉੱਚਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਰੁਕੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਮਦਦ ਦੇ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਦਦਾਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮਦਦ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਲਦ ਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਮਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਟੱਲ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੈਰੀ ਬਣੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ ਹੈਂ, ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਰਥ ਅਜੇਤੂ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗੇ ਵਧਦਾ ਹੋਵੇ, ਧਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਆ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਰਥ ਬਚਾ, ਹੇ ਪੁਰੰਧੀ। ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੋਈਏ, ਉਥੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਆਵੇ, ਜੋ ਧਨ-ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਤਰਸਿਆ ਯਾਤਰੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਹੇ ਹਰਿਵਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ, ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ। ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੋਚ ਕੇ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਦਾਨੀ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਗਤ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇ, ਸੱਜੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਕ ਨਾ। ਆਕਾਸ਼ ਤੈਨੂੰ, ਬਲਦ ਨੂੰ, ਵਧਾਏ; ਤੂੰ ਦੋ ਸਲੇਟੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਬਲਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਗੰਡਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋ ਲਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਭਗਤ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਮਲ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਨਿਰੰਤਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਭੋਰੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; "ਆਓ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਸੋ," ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਨਦੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਲਹਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਗਾਂਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਕੰਬਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਸੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗੀ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ, ਉੱਚੇ ਰਾਜ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੇ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਨਾਮ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁਣੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਅਜੇਤੂ ਵਡਿਆਈ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹੱਥੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਭਲੇ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤਕਨੀਕ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਹੁਣ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਜਾਈਏ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰ-ਹੱਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧਨ ਲਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ ਸਵਰਗੀਕ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਉਹ ਦਿਲ, ਜੋ ਦਾਤ ਵਿਚ ਉਤਸੁਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹੱਥੀ, ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿਲਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਭਗਤ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।