ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਵਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਥਿਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਾਲਾਕੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੇ ਵਿਚੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਲਾਂ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਰੀਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹਿਬੇ, ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਬਹਿਬੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕਤ੍ਰਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਿਲੀਪ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਲਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਨੇ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।