ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਬਲ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਅਕੇਲਾ, ਅਜੇਤ, ਹਰ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼-ਤਰਾਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ, ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਚੁਸਤ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਖੁਦ-ਸਮਰੱਥ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਤਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਤਸੁਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਨਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਾਥੀ ਤੇਰੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ? ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਦਾ ਅੱਗ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਥੱਕਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ; ਜਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਿਟ ਗਏ। ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ, ਲਗਾਮ ਫੜ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਚਲਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਬੇਅੰਤ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ। ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਲੜਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਤੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਸਾ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ, ਜੋ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਤੇ ਨਿਕਲੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਹਿਰਾਵਣ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕismet ਵਾਂਗ, ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਕੇ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਅਮਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਇਕ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਤੇਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ-ਰਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। Trasadasyu ਦੇ ਦੱਸ ਚਿੱਟੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏ। Marutashva ਦੇ ਲਾਲ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋਵੇ। Dhvanya ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਰੌਣਕਦਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ। ਸੰਵਰਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪਿੰਜਰੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਣਜੰਮੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਦਭੁਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰ, ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰ। ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਪੇਟ ਭਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੀੜਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਸ਼ਕਰ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸ਼ਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਉਹ ਪੰਜ ਜਾਂ ਦਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅਨਾਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਅਮੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਿਵਿਆ ਹਿੱਸਾ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭੇਟ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ। ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਦਾਸਾ ਤੇ ਆਰਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੀਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਪਾਸਕ, ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ—ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਚੁਨੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ—ਅਮੀਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ—ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਕੰਬਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਧਾਰਾ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ, ਉੱਚਾ ਝੰਡਾ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀ। ਉਸ ਲਈ, ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰੌਣਕਦਾਰ ਰਾਜ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਦਗਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਦੇ, ਜੋ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਦਦਾਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਣਾਉਂ, ਹੇ ਨਾਇਕ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਮਦਦ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਜੰਮਿਆ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਜੰਮਿਆ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬਲਦ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰਾ ਹੌਸਲਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਡਿੱਗਣ-ਨ-ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ। ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਰਥ, ਜੋ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਿਹਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਈ ਰੱਖ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਪੁਰੰਧੀ। ਅਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਪਾਈਏ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਪੇਸ਼ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਤਰਸਦੇ ਯਾਤਰੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਨਾਇਕ, ਹੇ ਹਰਿਵਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ। ਤੈਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਤਰਾਰ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ। ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੱਦੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਬਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰੁਕਾਵਟ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ। ਭਗਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਭਗਤ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਸੁਰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਾਤ ਦੇ, ਸੱਜੇ ਨਾਲ ਰੋਕ ਨਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੈਨੂੰ, ਬਲਦ ਨੂੰ, ਵਧਾਏ; ਤੂੰ ਦੋ ਨੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਬਲਦ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਜੋ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਲਾਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਕਰਦਾ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਘਿਉ ਲਾ ਕੇ, ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਰਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; "ਆਓ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀੜੀਏ," ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੱਥਰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਧਾਰਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਲਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਕੱਢਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ, ਦਾਨ, ਤੇ ਅਜੇਤਤਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦੀਵ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।