ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਰੂਪ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਹੁਤਾਰ ਬਣ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੁਚੱਜਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ। ਘੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਆ, ਲੋਕ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ, ਇਹ ਸੋਚ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਨੂੰ ਦਰਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ। ਤੂੰ ਰਗੜ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਬੜੇ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਗਿਰਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਵੱਡਾ, ਯੋਗਯ, ਸੱਚ ਦਾ ਬਲਦ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ-ਯੋਗ ਭਜਨ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਧ ਘੀ, ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸਤਿਕਾਰ-ਯੋਗ ਗੀਤ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਸੱਚ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਲੱਭ। ਮੈਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਜਾਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਲਾਲ ਬਲਦ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ, ਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਅਗਨਿ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਹਨ? ਤੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਅਗਨਿ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਧਰਮ ਦੇ ਬਚਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ, ਅਗਨਿ, ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਕਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਦਮੀ, ਅਗਨਿ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਬਲਦ ਦੀ। ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਤ, ਚੰਗੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਘਰ ਸਦਾ ਬਣੇ ਰਹਿਣ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵ ਸੰਸਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਆਦਰਯੋਗ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਨਾਲ। ਸਾਨੂੰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਨੀਕ ਬਲ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਬਿਨਾਂ ਗੇੜ ਵਾਲੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਅਮਰ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਯਜਨਾਂ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਚਮਚੀ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੇਂਟਾਂ ਦਾ ਵਾਹਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਿਆ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲੱਭ ਲਏ। ਅਗਨਿ, ਯੋਗਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਘੀ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਆਵੇ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ-ਚੁਣੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ। ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ। ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਅਸੁਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ, ਧਨ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ। ਉਹ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੱਚ ਤੇ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ, ਜਨਮੇ ਤੇ ਅਜਨਮੇ, ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਰਸਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਾਂਭ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਿਅਪਕ, ਤੇ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ। ਪਿਓ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ, ਕਦੇ ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭੇਂਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਸਥਾਪਿਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਅਗਨਿ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਭੇਂਟਾਂ ਵੰਡਦਾ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਜੋਤ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਇੱਕ ਚੀਕ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਆ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀਆਂ ਕਾਮਨੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ, ਮਦਦ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨਭਾਵਨ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਚੰਗੇ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ। ਸਵੇਰੇ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਤਿਕਾਰ-ਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਅਮਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਭੇਂਟਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।