ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਲਾਲ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜਸਵੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਬੁਢਾਪੇ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਜਵਾਨ ਤੇ ਉਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ। ਮਨੁੱਖੀ ਕੁਲ ਉਸਨੂੰ ਲੋੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਜਨਾ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਵਿਆਕਤ ਤੱਤ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ। ਹਰ ਕੁਲ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ, ਜਦੋਂ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਓਟ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਇਆਲੂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਲਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਵਨ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਹੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਤੇ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਰਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ, ਕੁਲਾਂ ਦਾ ਅਗਨਿ, ਤੇ ਯਜਨਾ-ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਕੜਨਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨੇ ਕਈ ਜੰਗਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਚਰਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਫੂਕਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੁਹਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਦਦ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਟਾਈ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਵਾਂ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ। ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਅਜ਼ਾਰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਆਪਣੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਯੋਗਯ ਹੈਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫਤਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਭਜਨ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਅਗਨਿ, ਰੌਸ਼ਨ ਤੇ ਤੀਜ਼, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਧਨ ਦੇਣ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਹੌਤਰ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਜਿੱਤੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਚੌਕਸ ਰਖਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ, ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉਜਲਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਗਨਿ, ਤਿੰਨ ਵੇਦੀਆਂ ਤੇ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਯਜਨਾ-ਕੁਸ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਉਗਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਧੂੰਆ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆ; ਲੋਕ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਵਨ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤੱਤ-ਦਰਸ਼ੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਇਹ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ, ਇਹ ਸੋਚ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਦਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੇ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲਕਵੇਂ ਹੋਏ ਲਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਇਆ; ਤੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਯੋਗਯ, ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਬਲਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਭਜਨ, ਘੀ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਸੱਚ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਦਰਿਆ ਪਾਲੇ। ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਸਿਫਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਬੰਧਕ ਹਨ? ਤੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਅਗਨਿ, ਕੌਣ ਝੂਠ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਸਚਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ, ਅਗਨਿ, ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ, ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਖੁਦ ਡਿਗ ਪਏ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਗਨਿ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਬਲਦ। ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚੌੜੀ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਫਤ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਦਿਵਿਆ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵ-ਸਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨਾ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫਤਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਉੱਚਾ ਜੋਸ਼ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾਂ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਫਤ ਨਾਲ ਜਗਾਓ, ਉਹ ਅਮਰ, ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਅਮਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਦਾ ਤਿਆਰ, ਚੌਕਸ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਦੂਤ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਤੇ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।