ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਨੇੜੇ ਦੂਰੋਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਦਨ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਆਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਵੀ, ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਤ ਸ਼ਬਦ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਹੈ—ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣਦੀ ਹੈ?" ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਓਹ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅੰਕੁਰ ਕਈ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਿਆ—ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਮਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਝੁੰਡ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਮੇਰੇ ਮਹਾਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਾਈਆਂ ਹਨ?" ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਣ; ਸਿਆਣੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵੇ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤ੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ; ਜੋ ਦੋਖ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੋਖੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪਾ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਥੰਮ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਸੀ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਸੜਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤਿਵੇਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ, ਹੇ ਜਾਨਣਹਾਰ ਹੋਤਰ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਹਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਦੇ ਆਪਣੇ, ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਚੰਡਤਾ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਨੇ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਬਣਾਈ ਹੈ; ਜੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਯਸ਼ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਦਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਜਦ ਸੱਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਛੋਟਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਰਯਮਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਜਦ ਦੋ ਜਣੇ ਇਕ ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਮਾਰੁਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਗ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਰਹੱਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਰੌਸ਼ਨ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਹੋਤਰ, ਅਗਨਿ, ਤੈਥੋਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ; ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਜਾਗਣ ਨਾਲ; ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨ, ਸਭਾ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਜਾਂ ਵੈਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਖੋਟ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੇ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਿਆਣੇ, ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ—ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ; ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਿਆਣੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਦੋਂ ਵੇਖੇਂਗਾ? ਹੇ ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ, ਕਦੋਂ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਂਗਾ? ਉਪਾਸਕ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ, ਦੇਵ-ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਲਾਜ ਰੱਖ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਤੂੰ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ; ਚੋਰ ਅਣਜਾਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਣਜਾਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਟ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਦੀ ਖੇਡ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋੜਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਸਪਸ਼ਟ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਘਰ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ, ਪੁਰਖਾ ਹੈਂ; ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਅਰਪਣ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰ; ਸਾਡੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂ। ਹੇ ਘਰ-ਪਤੀ, ਮਹਿਮਾਨ, ਆ ਕੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਜਾਣ; ਅਗਨਿ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖੋ। ਤੂੰ ਦਾਸਯੂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਵੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਾਂਗੇ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰਾਂਗੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਹੇ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ; ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਵ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਲੰਘਦੀ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਿਮਾ ਮਿਲੇ; ਅਗਨਿ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਲਈ—ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਗਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਘੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਓ—ਅਗਨਿ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਲਈ। ਨਰਾਸ਼ੰਸ, ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਵਲੋਂ ਇਹ ਯਜਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸਦੇ ਜਨਮ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਪਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।