ਪੁਰਾਤਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਭ ਦੋਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸੱਚ ਤੇ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਇਕਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕਸਾਰ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕਸਾਰ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਕਸਾਰ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਇਕਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਇਆ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਖਦ ਆਸਨ ਤੋਂ ਜਾਗ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ, ਇਹ ਯਜਨਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ, ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ। ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਲ-ਚਿੱਟੀ ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰ ਹੋ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਹੜੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁਚੱਜੀ ਬੋਲੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਸੁਭ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਲਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਸਮਾਨ, ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮੱਧ-ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ; ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਫੈਲਦਾ ਤੇ ਭਰਦਾ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਭਜਨ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਸਮਾਨੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੀਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਅਣਭੁੱਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਮੱਧ-ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਆਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੀਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੇਵਤਾ ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਸਾਡਾ ਘਰ ਵਧਾਏ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ; ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਧਨ-ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਅਮਰਤਾ, ਉੱਚਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਣਜਾਣੀ ਗਲਤੀ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਕਮਜ਼ੋਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਜਿਹਤਾ ਨਾਲ, ਸਵੀਤ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਕਰੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਜਾਂ ਆਸਮਾਨ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁਚ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ-ਪ੍ਰਸੰਨ, ਘਰਾਂ ਤੋਂ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਘਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇ ਉਹ ਸਾਥੀ, ਜੋ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ—ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਦਿਓ। ਹੇ ਵਸੁ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜਦ ਉਹ ਉੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਣਭੁੱਲੇ, ਗਿਆਨੀ, ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਕ ਸੋਚ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧ ਨਦੀ, ਚੰਗੀ ਸਹਿਯੋਗ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਣਭੁੱਲੀ ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ। ਆਰਯਮਨ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ; ਭੋਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਗਨੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋ। ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਭਗਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ, ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਪ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾਉਣ। ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸਵੀਤ੍ਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਾ ਟੋੜੀਏ, ਨਾ ਅਗਨੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ। ਅਗਨੀ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦਾਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ; ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਭਗਾ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਵੱਡੇ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋ, ਉੱਚੇ, ਸਾਫ਼ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਖੇਤਰ ਮਾਪੇ, ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਕ੍ਰਮ, ਧੋਖਾ-ਰਹਿਤ, ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਫ਼ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ—ਉਹ, ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਦਿਓ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ, ਸਹਾਇਕ। ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਰਹੀਏ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਭਜਨ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਗੁਣ-ਗਾਨ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਓ।