ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ! ਸਾਨੂੰ ਸੋ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ।” ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਨਾਲ। ਤੇਜ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼, ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ, ਉਹ ਦੂਧ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਦੂਰ ਤਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਖੋਖਲੇ ਥਾਂ, ਕੁਆਂ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਦੂਧ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤ, ਸਟੋਮਾ ਤੇ ਰਿਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਲਾਵਾ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਗਰਜ ਨਾਲ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਆਦਰ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਦਿਓ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸੋਮਾ ਇਕੱਠੇ ਪੀਓ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਮਹਿਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਸਵ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੂਰਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਓ; ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰੱਖੋ; ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਲਾਹ ਲਓ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰੋ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੋ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਗਦੀ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਕੇ ਰਸਤੇ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ। ਉਤਸ਼ਾਵਾਂ, ਅੱਜ ਉਗਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਅਣਗੌਰ ਹਨ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਨਵੀਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਉਸ਼ਾ ਅੱਜ ਆਈ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਨੌ ਤੇ ਦਸ ਗਾਵਾਂ, ਤੇ ਸੱਤ-ਮੂੰਹਾ, ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ? ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਾਗਦੀਆਂ, ਜੀਵਾਂ—ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ—ਨੂੰ ਰਥ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ? ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਜਾਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਨਾ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ ਜਾਂ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਸ਼ੁਭ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ, ਭਜਨ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਵੱਧੀ ਦੌਲਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਇਕਜੁੱਟ, ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਗਦੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੀਆਂ, ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕਜੁੱਟ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਨੇਰਾ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਈ ਘਰ ਤੋਂ ਜਾਗ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾਓ। ਇਹ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ, ਇਹ ਅਸੀਸ ਦਿਓ। ਉਸ਼ਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ, ਉੱਗਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲ-ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਤੂੰ, ਉਸ਼ਾ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ। ਤੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੋ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਾਂ। ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਨੇਰਾ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਸਮਾਨ, ਪਿਆਰੇ ਮਧਯ-ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਤ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣਾ ਪੀਲਾ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ; ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਫੈਲਦਾ ਤੇ ਭਰਦਾ, ਸਾਵਿਤਰ, ਚੰਗਾ ਭਜਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਲਈ, ਮਹਿਮਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤਰ ਆਪਣੇ ਬਾਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬਾਹ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ, ਮਹਾਨ ਰਸਤੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਮਧਯ-ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀ, ਤਿੰਨ ਪਾਣੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ-ਚਿੱਤ, ਸਭ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਡੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਲਈ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਾ, ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਸਾਵਿਤਰ ਸਾਡਾ ਘਰ ਵਧਾਏ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਸਾਵਿਤਰ, ਹੁਣ, ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਦੌਲਤ, ਸੰਤਾਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।