ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯజਮਾਨ ਨੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਵਾਯੂ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੂਹਾਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ, ਆਓ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚੋ," ਉਹ ਆਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਚੁਕਣ," ਯਜਮਾਨ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਰਸ ਪੀਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ; ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। "ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਲਿਆਓ, ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚੋ," ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। "ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਲਈ ਆਓ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਹਰੇਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਨਿਨਾਂਵੇਂ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ ਲਿਆਓ," ਆਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਸੈਂਕੜੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੋ, ਤੇਰਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵੇ," ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਲਈ ਵੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। "ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਇਹ ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ," ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। "ਇਹ ਸੋਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਪਾਨ ਲਈ ਡਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਸਾਡੀ ਘਰ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ," ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਸੈਂਕੜੇ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ," ਯਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਸਾਡੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਸ ਨਿਵਾਸ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ," ਯਜਮਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਤਿੰਨ ਪੱਧਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ। ਤੇਜ਼, ਖੁਸ਼, ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਜੋ ਆਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸ੍ਰੋਤ ਨੂੰ, ਦੂਧ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਨੂੰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; "ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ," ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਜੋ ਦੂਰ ਤਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਖੋਖਲੇ ਥਾਂ, ਕੂਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੋਂ ਦੁਧ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਸਟੋਮਾ, ਰਿਕ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਾ ਦਾ ਘੇਰਾ ਤੋੜਿਆ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਯਜਕ, ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਗਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ," ਕਹਾਣੀ ਆਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। "ਪਿਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ, ਆਦਰ ਤੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ; ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੀਰ ਬੱਚੇ, ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ," ਯਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਉਹ ਰਾਜਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਟੱਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ; ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਪਾਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ," ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ, ਪੋਸ਼ਣ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਲਾਂ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ," ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧ ਦੇ, ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਇਕੱਠੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਨਮਤ ਬੂੰਦਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਦਿਓ," ਆਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਲਵੋ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋੜੋ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵੋ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਤਰੀ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ; ਹੁਣ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀ ਹੋਈਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ; ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ," ਕਹਾਣੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। "ਉਸ਼ਾ ਉਠੀ, ਅੱਜ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦੀ, ਧਨ ਦਿੰਦੀ; ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਚੁੱਕ ਰਹਿਣ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਨਵੀਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਉਸ਼ਾ ਅੱਜ ਆਈ? ਕਿਸ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨੂੰ, ਨੌ ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ, ਤੇ ਸੱਤ-ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਧਨ ਦਿਲਾਇਆ?" ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਤੁਸੀਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਚ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਉਸ਼ਾ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਜੀਵਾਂ—ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ—ਨੂੰ ਰਥ ਲਈ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋ," ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਕਿਹੜੇ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਰਿਭੂਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਉਸ਼ਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਜਾਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਨਾ ਉਹ ਇਕਸਾਰ ਹਨ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ," ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁਗੰਧੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਅਸਲ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਇਕੱਠੇ, ਸਾਹਮਣੇ, ਇਕਸਾਰ, ਇਕ-ਮਕਸਦ, ਫੈਲਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਜਾਗ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾ ਉਤਰੀ," ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕਸਾਰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ; ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਢੱਕਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ," ਕਹਾਣੀ ਆਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਜਾਗੋ, ਆਪਣੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ," ਆਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਇਹ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ, ਇਹ ਦਿਓ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਰੋਸ਼ਨ ਧੀ ਉਤਰੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਜਗਾਈ; ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦਿਸ ਰਹੀ। "ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਰੰਗੀ ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀ," ਕਹਾਣੀ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ," ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ," ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਆਈਆਂ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ," ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ, ਯਜਮਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪਾਨ, ਧਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ਼ਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਧੀਆਂ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।