ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ—ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਅਮਰ, ਸਾਡੀ ਸੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣੇਗਾ? ਕੌਣ ਸਾਡੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਸਾਡੀ ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੇਗਾ? ਯਜਮਾਨ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੈ? ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਬੜੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵਾਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਤਪਰ, ਸੋਹਣੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਦਦ ਦੇਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਠਾਸ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਨਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲੀ ਇੱਛਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਖਿਆ ਦਿਓ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸਨ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ। ਇਹ ਰਥ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੂਲਹਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੌਤਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰਥ ਜੋਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੀ ਹੋਈ ਬਲੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਜਾਂ ਮਦ ਲਈ? ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਓਰ ਮੁੜੇ। ਸੁਵਰਨ ਰਥ ਤੇ, ਨਾਸਤਯੋ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਭਗਤ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ। ਸਵਰਗ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁਸਜਿਤ ਰਥ ਤੇ ਆਓ। ਹੋਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮੂਲ ਥਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿਓ, ਬਹੁਤ ਸੂਰਮੇ, ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਗਾਇਕ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਬਣਾਓ—ਨਾਸਤਯੋ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੌਥਾ, ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਵੱਖਰਾ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਵੇਰ ਉੱਤੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਤੱਕ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੀਆਂ ਪਿਆਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਦ ਪੀਓ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਥ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਜੋੜੋ; ਸ਼ਹਦ ਮਈ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਥਾਹ ਹੰਸ, ਸਵੇਰ ਨੇ ਜਗਾਏ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁ ਤੇ ਮਧੁ ਮੱਖੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਯਜਨਾ ਵੱਲ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ, ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ ਦਹਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਚਤੁਰ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਦ ਮਈ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਿਨ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਤੱਕ; ਇ enਦਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਜਰ ਰਥ ਦਾ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਦਾਤਾ, ਉਪਹਾਰ ਦਿਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਰਸ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਵਾਯੂ, ਸੌ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਰਥ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਆਓ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਆਓ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪੀਓ। ਇਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਛੁਟਕਾਰਾ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠਾਸ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ; ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਇਕ ਥਾਂ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਓ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ, ਤਾ ਕਿ ਯਜਨਾ ਚਲ ਸਕੇ। ਵਾਯੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਧਨ ਵੰਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਸਭ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਨਿਨਵੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ, ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ। ਵਾਯੂ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਸੌ ਘੋੜੇ ਜੋੜੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਇਹ ਅਰਪਣ ਹੈ, ਪ੍ਰੀਤਮ; ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੀਣ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਸੋਹਣਾ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਓ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਓ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰੀ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਰਸ-ਭਰੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਿਆਂ।