ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਖਿਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਦੌਲਤ, ਅਜਿਹੇ ਖਜਾਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਮਿਤ੍ਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨੂੰ ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਭੈੜਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਨੇਤਾ ਬਣੋ, ਬੱਲਦੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਗਾਂ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ—ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਅਤਿ-ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਹਮेशा—ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤ੍ਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਭਜਨ ਅਤੇ ਇਰਾਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਇਰਾਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਆਏ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਪੂਰੀ ਪਾਲੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਵਾਮੀ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦ لشਕਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਮੇਰੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸੁਚੱਜੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਰੋਕਿਆ ਜੋ ਵਗਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਚ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ; ਸਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸਚ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ-ਵਰਗੀ ਦੁਨੀਆਂ ਫੈਲਾਈ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਵਣ; ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੁਲਾਵਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਨ ਇੰਦਰ, ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਦਿਵਯ, ਅਜੈਯ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸਮਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਸੋਮਾ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਜਨ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਅਤਿ-ਵਿਆਪਕ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ। ਇਥੇ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ—ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜਦ ਦਾਸਾ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ, ਲਈ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਦੀ خاطر ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਹਰ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਹਰ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਜੋ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ। ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕਿਹੜਾ ਯੋਗ ਅਰਥ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ? ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਲੋਂ ਉੱਚੀ ਭਜਨ, ਸੌਖੀ ਪੂਜਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ? ਕੌਣ ਮਿਹਰ ਕਰੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਯਾਲੂ ਹੋ ਕੇ ਆਵੇਗਾ? ਉਹ ਰਥ, ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਯ, ਸੋਹਣੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ—ਕਿਹੜੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵਿਅਪਕ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ? ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਮਧ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰੀ ਪਾਲੀ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਨਦੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਟੱਲ ਰਥ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ। ਇਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਸ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੈਨੂੰ ਚਿਮੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਚੌੜੇ ਆਸਨ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ। ਇਹ ਸੂਰਿਆ, ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਾਇਕ, ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਦਿਵਯ ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਖਿਆਤ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਰੂਪ, ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਜੂਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਅੱਜ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੀ ਹੋਈ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਲਈ, ਭਜਨ ਨਾਲ? ਪੁਰਾਤਨ ਸਚ ਲਈ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆਸ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ। ਹੋਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਲੈਣ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਤਨ ਨਾਭੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਜੋੜਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਲਈ; ਹੇ ਲੋਕੋ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਥਾਂ ਬਣਾਓ—ਸਚਮੁਚ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆਸ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿਮੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਠਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੋਇਆ; ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਉਸ 'ਤੇ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੌਥਾ, ਸ਼ਹਦ ਵਾਲਾ, ਵੱਖਰਾ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਦ-ਭਰੇ ਘੋੜੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ-ਘੋੜੇ ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ; ਹਨੇਰ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਪਸਾਰਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠਾ ਮਧ ਪੀਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰਥ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਜੋੜੋ; ਮਿੱਠੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਭਰਿਆ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਣਹਿਰੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੇ ਭਰੇ, ਥੱਕੇ ਨਹੀਂ, ਹੰਸ, ਸਵੇਰ ਨੇ ਜਗਾਏ ਹਨ; ਉੱਠਦੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਧ ਤੇ ਮਧ, ਤੁਸੀਂ ਆਹਰ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਮਿੱਠਾ ਭਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਭੜਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਗਿਆਨੀ, ਤੇਜ਼-ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਚਮਕਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਪਸਾਰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨਸ, ਨਾਸਤਿਆਸ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ, ਦੌਲਤ, ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕ, ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਤਿਕਾਰ, ਭਗਤੀ, ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ, ਦੌਲਤ, ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ।