ਅੱਗ ਦੀ ਜ्वਾਲਾ ਜਗਾਉਣ ਤੇ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਣ ਵੇਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ—ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ—ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸੰਗ ਮਿਲ ਕੇ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰार्थਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ—ਵਜਰਧਾਰੀ—ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ—ਜੋ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਘੋੜਾ—ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਉਠਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ, ਅਗਨੀ, ਸਵੇਰਾਂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਗਾਊਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਉਡਣ ਵਾਲਾ—ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਵਾ ਇੱਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਟੜੀ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਤੀਬਰ, ਪਟੜੀ 'ਤੇ ਖਿੱਚਦਾ, ਗਲ 'ਤੇ ਬੰਨਿਆ, ਪਾਸੇ ਤੰਗ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ, ਪੱਖੀਆਂ ਕੰਬਦੀਆਂ, ਬਾਲ ਉਡਦੀਆਂ। ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾਰੀ ਵੇਦਿਕ 'ਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ, ਗਾਊਂ, ਸਚ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ? ਜੋ ਕੋਈ, ਸਾਡੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਦਰ ਨਾਲ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਜਦ ਦੋਸਤ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ; ਮੰਦ-ਚਿੱਤ, ਭੇਡੀਆ ਵੈਰੀ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਧਮਕਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਬਣੋ, ਗਾਊਂ ਦੇ ਆਗੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਵਧੋ; ਉਹ, ਸਾਡੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ, ਵਾਛੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ—ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ। ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਾਂ; ਦੋਸਤੀ, ਪਿਆਰ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੀਰੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਸੋਚਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਦਾਨੀਓ; ਗਾਊਂ ਵਾਂਗ ਸੋਭਾ ਲਈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਗਈਆਂ; ਮੇਰੇ ਭਜਨ ਅਤੇ ਇਰਾਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਇਰਾਦੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸੋਭਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਚੰਗੀ ਪੋਸ਼ਣ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦੇ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ, ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦ ਫੌਜਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਮੇਰੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰਾਂ ਦੀ; ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਪਹਿਲੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ, ਦੋ ਰਾਜ ਸੁਚੱਜੇ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵ ਜਾਣਦਾ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਤੇ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜੋ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਨ; ਸੱਚ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਫੈਲਾਏ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਉਣ; ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਟਕਰਾਅ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਉਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਾਨ, ਇੰਦਰ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ; ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ; ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ, ਅਜੈਤ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਸੋਮਾ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਭਜਨ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜ ਡਰ ਜਾਂਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਮਾਰਿਆ; ਇੰਦਰ, ਚੁਣਿਆਂ ਲਈ ਦਰਿਆ ਛੱਡੇ। ਇਥੇ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ—ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ—ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਦ ਦਾਸਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧੀਕ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ, ਲਈ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਲਈ। ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧੀਕ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ, ਦਿੱਤਾ। ਧਨ ਨਾਲ, ਗਾਊਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗਾਊਂ ਸਦਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਅਟੱਲ, ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ। ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕਿਹੜਾ ਪਾਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਪੂਜਿਆ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਮੰਨੇਗਾ? ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਲੋਂ ਭਜਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੀਏ? ਕੌਣ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਦਯਾਲੂ? ਉਹ ਰਥ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਪੱਖੀਆਂ ਵਾਲਾ—ਕਿਸ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਬੁਲਾਉਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਅਦਭੁਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਦਦ ਦਿਓ? ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਲਦਾ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ। ਮਿੱਠਾਸ, ਸ਼ਹਦ, ਮਦ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਗਦੇ; ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਚੰਗੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ। ਨਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ; ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲੀ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਟੱਲ ਰਥ ਚਲਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੇ। ਇਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੈ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰपूर। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਊਂ ਦੀ ਇਕੱਠ। ਇਹ ਸੂਰਿਆ, ਵਧੂ, ਗਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਖ਼ਸ਼ੀਸ਼ ਵਾਲੀ, ਲੈ ਜਾਂਦਾ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਕਾਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਿਲੀ ਹੋਈ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਯੋਕਸ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕੌਣ ਅੱਜ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਇਆ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਦਦ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਲਈ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ? ਪੁਰਾਣੀ ਸਚ, ਪਹਿਲੀ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਲ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਖਾਂ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦੇ ਜਸ਼ਨ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਆਦਰ-ਪੂਜਾ, ਸਚ, ਦਾਨ, ਦੋਸਤੀ, ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।