ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਸ ਨਾਲ, ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇਰ-ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਰਖੂ, ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਨਿਮਾਣਾ, ਕਦੇ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਜਣਵਰ ਵਾਂਗ ਰਝ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਲਈ ਜੰਮੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭੰਵਾਂ ਤੋਂ ਧੂੜ ਉੱਡਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਰਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਵਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੇਤਾ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਦੀ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਿਆ ਹੈ।" ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ, ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਘੋੜਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਭਰ ਦੇਵੇ। ਆਓ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰੀਏ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੀਏ। ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਬੇਲੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੂਰਨਾਂ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਘੋੜਾ, ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਤੇ ਉਗਦੇ ਸਵੇਰ ਤੇ ਬਣਾਇਆ, ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਾਤਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਭਲੇ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨਿ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ, ਜਦ ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਜਿੱਤੂ ਘੋੜਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੀਏ, ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਬੇਲੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਪਾਣੀ, ਅਗਨਿ, ਬੇਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਮਜਬੂਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਵਾ ਪੱਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦੀ; ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲਾ, ਅੰਗ-ਅੰਗ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜਾ, ਉਤਾਵਲਾ ਤੇ ਤਿੱਖਾ, ਜੁਆ ਤੇ ਨੱਥ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਦਬਿਆ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਕੰਬਦੇ, ਬਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹਨ। ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾਰੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਤੇ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ, ਗਾਵਾਂ, ਸੱਚ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ—ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪਾਈ? ਜੋ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭਦਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਜਦ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਮਿੱਤਰ ਰਸ ਨਾਲ਼ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ; ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਭੈੜੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੋ। ਤੁਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਅਗਵਾ ਬਣੋ, ਵੱਛੇ ਅੱਗੇ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਚਲੋ; ਉਹ, ਸਾਡੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਦੇਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਮਰਦ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ—ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਹਾਰੇ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਾਂ; ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵੀਰੋ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦੇ, ਜਿੱਤੂ, ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਸੋਹਣੇ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਭਜਨ ਤੇ ਮਨੋਰਥ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਮਨੋਰਥ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਧਨ ਲੱਭਦੇ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਆ ਗਏ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਯਸ਼ ਲੱਭਦੇ। ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਪਾਲਤੂ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਨ। ਆਓ, ਮਹਾਨੋ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਮੇਰੀ ਰਾਜਤਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਇਹ ਰਾਜਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸੁਚੱਜੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵ ਜਾਣਦਾ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਦੂਰ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਰੋਕ ਲਿਆ, ਅਕਾਸ਼, ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਨ, ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ; ਸੱਚ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੇ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ੀ ਲੋਕ, ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਨਾ ਸੱਦਣ; ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੁਕਾਰਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੀ ਅਦਭੁਤ, ਅਜੈ, ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਸੋਮ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ, ਹੋਰ ਭਜਨ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਅਪਕ ਲੋਕ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਤੇ ਮਾਰੀ; ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਛੱਡਾਈਆਂ। ਇੱਥੇ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ—ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ, ਜਦ ਦਾਸਾ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਭੇਟ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧ, ਅਰਧ-ਦੇਵਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਧਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭੇਟ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗਾਂ ਸਦਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।