ਕਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਿਭੁ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜੋੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ, ਗਾਊਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਭੁ, ਜੋ ਸਦਾ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦੇ। ਉਹਨਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਭੁ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਧਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਿਭੁਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ—"ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਸੁਧਨਵਾਂ ਦੇ ਰਿਭੁਵੋ, ਆਓ, ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਨਾ ਰਹੋ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਆਮਦ ਹੋਈ, ਸੋਮ ਰਸ ਪਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਰਿਭੁਵਾਂ ਨੇ ਇਕ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। "ਸਿੱਖੋ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ।" ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਹੁਣ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਚਾਵਣ ਲਈ ਪੀਓ, ਰਿਭੁਵੋ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਲਾ ਨਾਲ ਪਿਆਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਲਈ ਦੋ ਘੋੜੇ ਬਣਾਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਸੋਮ ਰਸ ਨਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਭੁਵੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਸੋਮ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਇੰਦਰ, ਹੁਣ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਰਸ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਰਿਭੁਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਰਿਭੁ, ਜਿਹੜੇ ਹੁਣ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਉੱਕਾਬਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੀਜੀ ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ—ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੀਓ। ਇਕ ਰਥ, ਜਿਸਦੇ ਨਾ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਨਾ ਲਗਾਮ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਰਿਭੁਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਤੇ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਰਿਭੁਵੋ, ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਦੈਨ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਗਏ, ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਇਕ ਗਾਂ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਕਰਤਬ ਨਾਲ, ਰਿਭੁਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਰਿਭੁਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਣ ਹੈ। ਵਿਭਵਾਨ ਨੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ—ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਵਚਨ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਯੋਧਾ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਭਵਾਨ, ਰਿਭੁਵਾਂ ਅਤੇ ਵਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਰਿਭੁਵੋ, ਵਜਾਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਨ ਹੋ। ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਜੋਸ਼ ਬਣਾਓ। ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਸਕੀਏ—ਰਿਭੁਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ। "ਆਓ, ਰਿਭੁਵੋ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਵਿਖੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਉਜਲੀ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।" ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵਣ; ਸੋਮ ਰਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੇ। "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਿਭੁਵੋ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਮ ਰਸ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।" ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਰਥ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੌਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਰਿਭੁ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਜਾ ਨੂੰ ਧਨ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਜੋੜ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਦਗਾਰ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਿਭੁਵੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਮਿਹਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਰਥਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਭੁਵੋ, ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹੋ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਇਹ ਧਨ, ਰਿਭੁਵੋ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ—ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦਾਨ ਲਈ। ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਤ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾਸਯੂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਨਿਤੋਸ਼ਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਖੇਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਮੀਨ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਤੇਜ਼, ਜਿੱਤੂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਉੱਡਦਾ, ਜਲ-ਛਿੜਕਿਆ ਘੋੜਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਾਣਯੋਗ, ਨਾਇਕ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ, ਝਰਨੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਪੂਰੂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਲੋਚਦੇ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਯੋਧਾ, ਰਥਵਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ। ਉਹ, ਜੋ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ, ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ। ਉਸਨੂੰ, ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਓ ਨੂੰ, ਲੋਕ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ। ਥੱਲੇ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਉਸਦੀ ਖਿਆਤਿ ਚਮਕਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਝੁੰਡ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ। ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਮਾਣ ਲਈ ਜੰਮਿਆ, ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦਾ। ਉਸਦਾ ਘੋੜਾ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਧਰਮੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਭੰਵਾਂ ਤੋਂ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ। ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ, ਭਿਆਨਕ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਲਈ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਆਗੂ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਖਦੇ, "ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।" ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਇਹ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮਿੱਠੇ ਕਰੇ। ਆਓ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰੀਏ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ। ਚੜਦੀਆਂ ਭੋਰੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਘੋੜੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੂਰੂਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਦਿੱਤਾ।