ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਣ ਲਈ ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬੈਸ ਚਲਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੂਲ੍ਹਾ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧੀਆ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੌ ਘੜੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਬੜਾ ਦਾਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦੇ, ਘੱਟ ਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਭਰਪੂਰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਨਵਾਨੀ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵਿਰਤ੍ਰ ਦਾ ਵਿਜੇਤਾ ਹੈ; ਯਜਮਾਨ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਿਤਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ; ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਤਾਂਵੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਨਵੇਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਤੇ ਉਹ ਤਾਂਵੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਟੀਮਾਂ ਵਿਚ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਾਣੀ ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ, ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਸਤਕਾਰੀ ਲਈ ਫੈਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਭੂ, ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਬਣ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਚਤੁਰ ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਵਟ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਮਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਲਿਆਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ। ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਰਭੂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਘੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਚਮਕ ਲਿਆਈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਵੱਡੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਦੋ ਪਿਆਲੇ ਬਣਾਈਏ," ਛੋਟੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਚਾਰ ਬਣਾਈਏ," ਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ, ਹੇ ਰਭੂਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲੇ ਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ; ਰਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਚਮਕਦੇ ਪਿਆਲੇ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਚਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਭੂ, ਮਹਿਮਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਲੁਕਵੇ ਥਾਂ 'ਚ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਉ ਬਣਾਇਆ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਏ, ਰੇਤਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਚੰਗਾ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਹੁਨਰਮੰਦ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਬਣਾਉਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਮਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਇੰਦਰ, ਰਭੁਕਸ਼ਾ, ਤੇ ਵਿਭਵਨ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਬੈਸ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੰਗਾ ਜੋੜਿਆ ਘੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਰਭੂ,繁ਤਾ ਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਣ, ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੀਣ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਭੂਆਂ, ਤੀਸਰੇ ਪੀੜ੍ਹ 'ਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਰੱਖੋ। ਰਭੂ, ਵਿਭਵਨ, ਵਾਜਾ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਇਸ ਯਜਨਾ 'ਚ ਆਉਣ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ; ਅੱਜ ਧੀਸ਼ਣਾ ਨੇ ਪੀਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਹੇ ਹੁਨਰਮੰਦ, ਇਨਾਮ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਜਨਮੇ, ਰਭੂ, ਰੁਤਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਨਵਾਨੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਦੋ। ਇਹ ਯਜਨਾ, ਹੇ ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚਾਈ 'ਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਤਕਾਰੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਸਭ ਇਨਾਮ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋ ਗਏ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਧਨ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪੂਜਕ ਤੇ ਸੇਵਕ ਲਈ। ਪੀਓ, ਹੇ ਰਭੂ, ਇਨਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਤੀਸਰੀ ਆਹੁਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ। ਆਓ, ਹੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਭੂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਕਾਰੀ। ਆਓ ਆਪਣੇ ਪੀਣ 'ਤੇ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸੁਖ 'ਤੇ; ਇਹ ਅਜੇ ਨਵੇਂ ਆਏ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਆਓ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਯਜਨਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚੋ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹੋਏ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਥੀ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ; ਇਕੱਠੇ, ਹੇ ਗੀਤਕਾਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੁਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਰਭੂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ। ਦਿਵਯ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ। ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਉਹ ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਘੋੜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਥ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਹੁਨਰਮੰਦ, ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਵੀਰਪੁੱਤਰਾਂ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਰਭੂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ, ਜੋ ਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨਾ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਭੂ, ਇਸ ਯਜਨਾ 'ਚ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਧਨ ਦੇਣ ਲਈ। ਆਓ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਸੁਧਨਵਨ ਰਭੂ, ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਨਾ ਹੋ। ਇਸ ਆਹੁਤੀ 'ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ ਮਿਲਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ। ਰਭੂਆਂ ਦਾ ਧਨ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਚੰਗਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਹੋ ਚੁੱਕੀ। ਹੁਨਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰ 'ਚ ਵੰਡਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰ 'ਚ ਵੰਡਿਆ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, "ਸਿੱਖੋ," ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਭੂ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ। ਕੀ ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਚਾਰ 'ਚ ਵੰਡਿਆ? ਹੁਣ ਆਹੁਤੀ ਦਬਾਓ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਪੀਓ, ਹੇ ਰਭੂ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ। ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਪਿਆਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਲਈ ਦੋ ਘੋੜੇ ਬਣਾਏ, ਹੇ ਰਭੂ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਾਕਤਵਾਨ ਆਹੁਤੀ ਦਬਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਭੂ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਧਨ ਦੋ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਦਬਾਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਂਵੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ; ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੀਓ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੋਏ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਸੁਧਨਵਨ ਰਭੂ, ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਨ ਦੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਰਭੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।