ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦੁਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥ ਅਤੇ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਆਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਗੋਸ਼ਤ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਤੈਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਅੰਗਿਰਸ ਸਨ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਦਾਦਿਆਂ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਯੁਵਕ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਗੌਰਵ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ 'ਤੇ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਲਿਦਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਿਰਪੰਚਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਥਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਸੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਰਪੰਚ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਰਿਆਆਂ ਨੂੰ ਬਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਘੋੜੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੋਕਟੋਕ ਦੇ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸਦਾ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।